Καθώς άναψαν τα φώτα στο σινεμά, επέστρεψα στην πραγματικότητα κάπως απότομα. Δεν έζησα ποτέ στην Κρήτη, τη Βενετία ή το Τολέδο Ισπανίας γύρω στο 1500-1600 αλλά, για μια σύντομη στιγμή στο χρόνο, πίστεψα πώς ήμουν εκεί.

Γνωστά μέρη, μαγευτικές ενδυμασίες, λόγια που εμπνέουν και μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελλάδας στολίζουν αυτό το έργο τέχνης... από το έργο δεν έλειπε τίποτα, τα έχει όλα – μουσική του Παπαθανασίου (με ειδικές εμφανίσεις από Ψαραντώνη και Λουδοβίκο των Ανωγείων), σκηνοθεσία του Σμαραγδή και το τελευταίο έργο με τον Μουστάκα, για το οποίο αρνήθηκε να δεχτεί πληρωμή. Τα γυρίσματα έγιναν στην Αθήνα, την Κρήτη, την Ρόδο και την Ισπανία και παρά το γεγονός ότι η γλώσσα του έργου είναι τα Αγγλικά, υπάρχουν σκηνές με Ελληνικά και δίχως υπότιτλους. Υπήρξαν αρνητικά σχόλια για τον χαμηλό προϋπολογισμό της ταινίας στα επτά εκατομμύρια ευρώ και τον αντίκτυπο που μπορεί να είχε στον φωτισμό εσωτερικών χώρων αλλά πολλοί θεώρησαν ότι αυτό ακριβώς το στοιχείο προσέδιδε στην ατμόσφαιρα του έργου.

Το έργο δέχτηκε επίσης κατακρίσεις για την υπερβολική δραματοποίηση, αλλά τι είναι το δράμα και η τραγωδία αν όχι Ελληνική;

Ένα έργο που θα δέσει κόμπο τα συναισθήματα κάθε Έλληνα, και ιδίως κάθε Κρητικού, εξηγώντας μέσα από τα μάτια του Ελ Γκρέκο την κατοχή από τους Βενετούς και την πάλη του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου με τον εαυτό του καθώς και την Ισπανική Ιερά Εξέταση.

Με σκηνές και μουσική από την ίδια την Κρήτη, το έργο είναι must για όλους μας και ήταν ο τέλειος τρόπος για να αποχαιρετήσω την Κρήτη.

TOP