| Είναι
ένα υπέροχο κομμάτι βράχου, το πιό τρανό σε όλη την Κρητική θάλασσα, και
ανήκει στον Δήμο Γουβών.
Περιστασιακά, οι άνθρωποι
– επιχειρηματίες, το Λιμενικό του Ηρακλείου – ξεχνούν το γεγονός αυτό και
καταστρώνουν διάφορα σχέδια για το νησί της Ντία.
Εντούτοις, όποιος
προσπαθήσει ν’ απλώσει χέρι στην Ντία, θα του το κόψει ο Δήμος Γουβών.
Είναι δική μας λένε, και θα αποφασίσουμε εμείς
στο μέλλον τι θέλουμε να την κάνουμε.
Η μυστηριώδης Ντία, που
πήρε το όνομά της από τον Θεό Δία, βρίσκεται 12 χιλιόμετρα από την ακτή του
Δήμου Γουβών – και έχει μήκος πέντε χιλιομέτρων και πλάτος τριών χιλιομέτρων,
στο πιό φαρδύ σημείο του, με απότομα βράχια καλυμμένα με φρύγανα και ξερά
θαμνώδη φυτά. Πριν περίπου 5,000 χρόνια η Ντία ήταν καλυμμένη με δάση και
ποτάμια και θεωρούνταν κυριολεκτικά παράδεισος. Ήταν το μέρος που
επισκέφθηκε ο Θησέας με την Αριάδνη για «μήνα του μέλιτος», μετά την σφαγή
του Μινώταυρου.
Μετά, η Ντία υπέστη κάτι
που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως μάθημα οικολογίας από την αρχαιότητα.
Μια χιλιετία μετά, τα δάση
σιγά σιγά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή και επισκευή πλοίων, και
μαγειρική φωτιά για τα πολλά σπίτια που υπήρχαν στο νησί.
Έπειτα, μετά από 500
χρόνια, η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης έστειλε ένα παλιρροιακό κύμα,
ύψους 90 μέτρων, πάνω από το νησί, αφήνοντας πίσω του έναν έρημο βράχο.
Προς το παρόν, υπάρχει
μεγάλο πρόβλημα με την βλάστηση στην Ντία, λόγω του ότι έχει χρησιμοποιηθεί
υπερβολικά ως βοσκότοπος τα τελευταία 50 χρόνια, αρχικά από κατσίκες
κτηνοτρόφων και, μετά το 1955, από το Κρητικό ‘αγρίμι’ (Κρι-Κρι). Κατά την
διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, έχουν γίνει προσπάθειες από το Δασαρχείο
για την απομάκρυνση όλων των Κρι Κρι και την επανατοποθέτησή τους μετά την
ανάκαμψη της βλάστησης. |
Συχνά
παρατηρεί κανείς και Μονάχους Μονάχους φώκιες στα νερά που την
περιτριγυρίζουν, και είναι σημαντικό μέρος αναπαραγωγής θαλάσσιων πτηνών και
ειδών που σχετίζονται με παράκτιους βράχους. Το γεράκι Ελεανόρα, σπάνιο
είδος αρπαχτικού πτηνού, μεταναστεύει από την μακρινή Μαδαγασκάρη για την
αναπαραγωγή του. 
Πέρα από τις κατσίκες και
τα πουλιά, η Ντία παραμένει έρημη, εκτός από ένα εκκλησάκι, το οποίο
φαίνεται από την ακτή μας με καθαρό ουρανό, ένα καταφύγιο για τους ψαράδες
που τους πιάνει η μπόρα και η ταβένα που εξυπηρετεί τους τουρίστες των
καθημερινών επισκέψεων με το καραβάκι.
Όπως είπαμε και
προηγουμένως, υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον από επιχειρηματίες για την
μελλοντική ανάπτυξη της Ντία, αλλά αυτό δεν αποτελεί ακόμα πραγματικότητα.
«Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ»
είπε χωρίς δισταγμό η Κα Βασιλική Αλεξάκη-Χρονάκη, πρόεδρος του Συνδέσμου
Γουρνών - Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος. «Η Ντία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο
για περιβαλλοντικούς σκοπούς».
Η Κα Αλεξάκη-Χρονάκη είπε
ότι θα ήθελε να δει το νησί της Ντία να μεταμορφώνεται σε καταφύγιο για την
περίθαλψη των τραυματισμένων άγριων ζώων και πτηνών, όπως αυτό που υπάρχει
τώρα στην Αίγινα, όπου καταφτάνουν πάνω από 2000 τραυματισμένα ζώα και πτηνά
τον χρόνο, περιθάλπτονται και απελευθερώνονται.
«Το νησί της Ντία
μπορεί να φιλοξενήσει ένα τέτοιο κέντρο,» μας εξήγησε, «καθώς έχει και την
δυνατότητα να υποστηρίξει και τα ζώα που δεν μπορούν να επιβιώσουν πλέον
μόνα τους. Τι παραδεισιακό οικοσύστημα που θα ήταν.» |
