|
Σ αυτό το άρθρο θα
αναφερθώ σε ένα θέμα περιβαλλοντικό μια και ο σεβασμός στο περιβάλλον
σχετίζεται με την παιδεία που έχει ο καθένας και που θα καθορίσει σε ένα
μεγάλο βαθμό και την επιλογή του για μια υγιή στάση ή όχι ,απέναντι σε
τομείς που αφορούν το περιβάλλον.
Στις
μέρες μας είναι σπάνιο να ζήσεις στιγμές ανάπαυλας σε μέρη που δεν έχει
αλλοιωθεί το πρόσωπο της φύσης από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις παντός είδους.
Ακολουθώντας κάποια παλιότερη επιθυμία βρέθηκα μια Κυριακή πρωί μαζί με μια
παρέα να προσπαθώ να περάσω ένα από τα πιο όμορφα αλλά και από τα πλέον
παραριγμένα φυσικά τοπία της
περιοχής του δήμου Γουβών που θα χρειαστούν πολλές σελίδες να αφιερωθούν για
να συνειδητοποιήσουμε όλοι τι γίνεται. Ο λόγος για το φαράγγι της Αγίας
Αναστασίας , που καταλήγει στο χώρο του χωριού των Γουρνών και ξεκινά από το
Καινούριο χωριό του Δήμου Επισκοπής και φέρει το όνομά του από το εκκλησάκι-
σπηλιά στην αρχή του φαραγγιού. Επειδή δε θα αρκεστώ σε γλαφυρές περιγραφές
που θα ταιριάζανε στο πνεύμα των ξένων περιηγητών στην Ελλάδα του
προπερασμένου αιώνα , θα σταθώ σε τρία σημεία που δείχνουν αποκαλυπτικά πως
δρα ο νους του αχόρταγου τέρατος του κέρδους που έχει καταλάβει το σύγχρονο
άνθρωπο της «ανάπτυξης».
1)Το φαράγγι έχει καταστραφεί από τη δράση του λατομείου της Ανώπολης , σε
πολλά σημεία η κοίτη του έχει ανυψωθεί μέχρι και 2 μέτρα λόγω της
συσσώρευσης νταμαρόσκονης και χαλικιού.
Χαλίκι από το λατομείο
2)Σημειώνεται εδώ ότι το φαράγγι φιλοξενεί αξιόλογα απολιθωματοφόρα
πετρώματα που έχουν σκεπαστεί από τα παραπάνω υλικά αλλά και από τεράστιους
όγκους βράχων που εκτινάχθηκαν κατά τη διαδικασία διάνοιξης δρόμων από
κάποιους ασυνείδητους ιδιοκτήτες
|
Βράχοι που εκτινάχθηκαν στο φαράγγι
3)Οι πηγές Κρύα βρύση και
Κόλυμπος έχουν εξαφανιστεί από τη συσσώρευση των παραπάνω απορροών
λάσπης. Δυστυχώς εμείς οι νεότεροι καταλήγουμε να διαπιστώνουμε πόσο
προσβλητικά δρούμε απέναντι σε χώρους που άκμαζαν στο παρελθόν και από
μικροί επίγειοι παράδεισοι μετατράπηκαν σε ημιθανείς βιότοποι,μάλιστα με τις
ευλογίες της εκκλησίας καθότι ιδιοκτησιακά τα εδάφη που δρούν οι ζημιογόνες
επιχειρήσεις των λατομείων ανήκουν στην εκκλησία.
Προς το παρόν μπορώ να φαντάζομαι ότι κάποτε εκεί ο παππούς μου είχε
μελίσσια που τα τρυγούσε με τον παλιό ηγούμενο του μοναστηριού και παραδίπλα
άνθιζαν οι αμυγδαλιές του συγχωριανού του. Μπορώ ακόμη να φανταστώ τη μέχρι
πρότινος ύπαρξη ενός σταλαγμικού σπηλαίου (Χοιρόσπηλιο),
που αναφέρεται από τον Ελευθέριο Πλατάκη, λίγο πιο πάνω από το
φαράγγι και που ανατινάχθηκε για να εξορυχθούν πετρώματα από τα λατομεία.
Προς το παρόν στέκεται ακόμη ο σταυρός περίπου στα μέσα του φαραγγιού ,πάνω
στην κορυφή Σελί ,ακριβώς απέναντι από το μοναστήρι του Αη Γιάννη.(μια
προσπάθεια του συγχωρεμένου του πατέρα μου
να θυμίζει στους συγχωριανούς του,ότι από κει οι Τούρκοι γκρέμισαν
μοναχούς στην επανάσταση του 1896).
ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΞΈΡΩ
ΤΙ ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.
Η ανησυχία μου επιτείνεται και από το
γεγονός ότι σχεδιάζεται συμπληρωματική καινούργια ενοικίαση
μοναστηριακής έκτασης δίπλα στο ήδη υπάρχον λατομείο.για μακρόχρονη
χρήση. Αγνοώντας προγενέστερες αποφάσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου (
29/2004) και των Δημοτικών Συμβουλίων του Δήμου Γουβών (243/19/9/2003) και
του Δήμου Επισκοπής (100/13/10/03) που εκφράζουν αρνητική γνώμη για τον
καθορισμό ως λατομικής περιοχής στο Δ.Δ. Ανώπολης του Δήμου Γουβών ,μετά από
έντονες αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας.
|
