Στο σύντομο πέρασμα μας από την ζωή πολύ συχνά φτάνουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε αν αξίζει να ζούμε ή όχι. Ο υπέρμετρος καταναλωτισμός και οι ρυθμοί της καθημερινότητας μας, μας έχουν κάνει και έχουμε ξεχάσει το μεγαλύτερο δώρο του Θεού προς τον Άνθρωπο: την ίδια τη ζωή.

Μπορεί ο δρόμος της ζωής μας να μην είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, όμως υπάρχουν ορισμένες στιγμές που πραγματικά αξίζει να τις ζήσει κανείς. Μια από αυτές είναι όταν συναντάς ανθρώπους που ξέρουν να γλεντούν απλά και παραδοσιακά. Αναφέρομαι σε μια φεγγαρόλουστη βραδιά στο Μοχό του Δήμου Μαλίων, όπου γνώρισα από κοντά την παράδοση της «Μοχιανής Καντάδας». Εκείνη η βραδιά υπήρξε σταθμός για την εκκίνηση μιας έρευνας για την καντάδα στο Μοχό.

Οι Μοχιανοί είναι από τη φύση τους άνθρωποι με ελεύθερο φρόνημα και αμετακίνητη πίστη σε αξίες. Μένουν σταθεροί όταν διακυβεύεται η ελευθερία, η πίστη, τα ήθη και έθιμά τους. Συνεπώς, γλεντούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Οι Μοχιανοί δημιούργησαν και δημιουργούν πολιτισμό με επιτυχημένες παρέες και γλέντια τα οποία έχουν τη δική τους παράδοση. Στις παρέες τους κυρίαρχα στοιχεία είναι η απλότητα, η σεμνότητα, ο σεβασμός, η προσήλωση στο σκοπό της λύρας, η τάξη και η φιλική ατμόσφαιρα.

Λύπη, χαρά, φτώχεια, ευμάρεια, έρωτας, θάνατος, ζωή, ξενιτιά, παλιννόστηση, καημός, πόθος, όνειρα και ο καθημερινός μόχθος αποτελούν τη θεματολογία της Μοχιανής παρέας. Όλα αυτά εκφράζονται με αρρενωπό ύφος, δωρική λιτότητα και συγκρατημένο πάθος.

Δεν υπάρχει το στοιχείο της επίδειξης στην καντάδα, όλη η παρέα είναι μια γροθιά. Αυτοί που συμμετέχουν εκφράζουν έναν ιδιαίτερο ψυχισμό, έναν εσωτερικό κόσμο χωρίς εγωισμούς. Αναρίθμητες οι φεγγαρόλουστες βραδιές που βρέθηκε παρέα στους δρόμους του χωριού να τραγουδά. Καρδιοχτυπούσαν  οι κοπελιές όταν άκουγαν τραγούδια από το παραθύρι τους. Ήταν η μεγαλύτερη χαρά να καταλήξει η καντάδα στο σπίτι κάποιου χωριανού, να τον ξυπνήσουν και εκείνος να τους ανταποδώσει με την φιλοξενία του. Εποχές όπου δεν υπήρχε τηλεόραση και η καντάδα ήταν μέρος από τη ζωή του χωριού.

Η καντάδα δεν ήταν μονάχα διασκέδαση αλλά τρόπος επικοινωνίας και ενδυνάμωσης της σχέσης και της φιλίας των χωριανών. Ακόμα και σήμερα οι νεότεροι κρατούν αυτή τη παράδοση και τις αξίες, έχοντας γαλουχηθεί μέσα σε αυτές. Είναι μοναδική εμπειρία για το ξένο να βρεθεί και να διασκεδάσει με Μοχιανή παρέα. Διακρίνει αμέσως μέσω του έκδηλου συναισθηματισμού με τον οποίο γλεντούν οι Μελαμπιανοί την ομορφιά της παράδοσης τους.