Το Μυστικό

Μέρος δεύτερο -  Ένα ξεχωριστό βιβλίο

Από τότε, ένας εντελώς καινούριος κόσμος μου αποκαλύφθηκε: Ο κόσμος της Ψυχολογίας. Πώς το ανθρώπινο μυαλό δουλεύει και πώς το σώμα αντιδρά. Κι έτσι, άρχισα να διαβάζω. Πρέπει να διάβασα χιλιάδες βιβλία εκείνη την περίοδο. Εξάλλου, πάντα ήθελα να σπουδάσω Ψυχολογία, αλλά μάλλον δεν ήταν γραμμένο να γίνει. Πού καλύτερη ευκαιρία, λοιπόν! Διάβασα κι έμαθα ένα εκατομμύριο πράγματα που όχι μόνο με έκαναν να κατανοήσω πώς λειτουργώ, αλλά με έκαναν και καλύτερο άνθρωπο.

Όσο για τους πανικούς, η φίλη μου είχε δίκιο. «Βρες την αιτία και θα σταματήσουν», είχε πει. Βρήκα την αιτία. Απλώς δεν μπορούσα να νιώθω ότι πιέζομαι! Πουθενά, από κανέναν και για τίποτα. Πάντα ήθελα να ξέρω πως έχω μια επιλογή. Έτσι, ποτέ δεν ξαναβγήκα με βαρετούς τύπους. Αν ήμουν κάπου που δε μου άρεσε ή δεν πέρναγα καλά, έφευγα. Κανείς δεν με ανάγκαζε να μείνω. Όσο για τα «υποχρεωτικά» πράγματα όπως το να περιμένω στη σειρά, ας πούμε πως βρήκα τρόπους να περνάω εποικοδομητικά την ώρα που έπρεπε να περιμένω εκεί όπως διαβάζοντας ένα βιβλίο ή λύνοντας σταυρόλεξο. Με αυτό τον τρόπο, δεν ένιωθα πως χάνω το χρόνο μου.

Αλλά ακόμα κι όταν έπρεπε να κάνω πράγματα που απλώς «έπρεπε», έφευγα από το σπίτι καθησυχάζοντας τον εαυτό μου. «Θα πας, θα περάσεις καλά και δεν θα πάθεις τίποτα. Ακόμη κι αν δεν περνάς καλά, υπομονή. Δύο ώρες είναι, θα περάσουν. Εξάλλου, κανείς δε σε αναγκάζει να μείνεις. Μπορείς να φύγεις όποτε θελήσεις…» Και πραγματικά δούλευε! Οι πανικοί σταμάτησαν!

Καθώς τα χρόνια πέρασαν, μεγάλωσα –αλλά δεν έγινα απαραίτητα και πιο σοφή!– και σταμάτησα να διαβάζω όλα αυτά τα βιβλία. Έμαθα λίγο ή πολύ πώς είμαι, πώς αντιδρώ, πόσο δυνατό είναι το μυαλό. Για να πω την αλήθεια, δεν είχα πλέον χρόνο για τέτοιες ‘πολυτέλειες’ –όπως οι πανικοί– πια. Είχα τελειώσει το πανεπιστήμιο κι άρχισα να δουλεύω σκληρά για να μπορώ να συντηρήσω τον εαυτό μου. Κι έπειτα, ίσως να έγινα πιο σοφή, επειδή τα βαριόμουν πια αυτά τα βιβλία…

 Πριν λίγο καιρό, έπεσε στα χέρια μου «Το μυστικό» της Rhonda Byrne. Αυτό το βιβλίο έχει πουλήσει τρία εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο κι έτσι ήταν φυσικό να θέλω να μάθω περί τίνος πρόκειται. Και ενθουσιάστηκα. Έχετε ακούσει για «το νόμο της έλξης»; Όχι αυτόν που λέει πως τα ετερώνυμα έλκονται, αλλά ακριβώς το αντίθετο: «Τα όμοια έλκονται»

Αν ξεκινάς τη μέρα σου αισιόδοξα, τραβάς σα μαγνήτης όλη την καλή ενέργεια του σύμπαντος πάνω σου και ναι, η μέρα σου θα είναι υπέροχη. Αντίθετα, αν ξεκινάς κάπως έτσι: «Θεέ μου, είδα μαύρη γάτα το πρωί, η μέρα μου θα είναι χάλια», τότε η μέρα είναι καταδικασμένη. Είναι όπως το λυχνάρι του Αλαντίν. Έκανε μια ευχή και το Τζίνι την έκανε πραγματικότητα. Τώρα, φανταστείτε πως το Τζίνι είναι το Σύμπαν. Σκέφτεστε: «Είμαι υγιής, ευτυχισμένος, νιώθω ευγνωμοσύνη »για όλα τα καλά που μου έχουν δοθεί και είμαι σίγουρος πως η ζωή θα μου δώσει κι άλλα στο μέλλον» και το Τζίνι απαντά: «Η επιθυμία σας διαταγή μου». Αλλιώς, αν σκέφτεστε: «Είμαι δυστυχισμένος, πώς θα περάσει η μέρα; Δεν έχω λεφτά, δε μου αρέσει η δουλειά μου, ο άνθρωπός μου δεν είναι όπως τον θέλω…» και το Τζίνι απαντά ξανά: «Η επιθυμία σας διαταγή μου» και η ζωή σας γίνεται ακόμη χειρότερη.

Το βιβλίο λέει την αλήθεια. Σκεφτείτε. Κάντε τη ζωή σας όπως τη θέλετε. Απλώς σκεφτείτε και πιστέψτε πως πετυχαίνει. Ονειρευτείτε. Το μυαλό μας, φαίνεται πως είναι πιο ισχυρό απ’ όσο πίστευα πως είναι. Ξαφνικά συνειδητοποίησα γιατί δεν παχαίνω και γιατί πάντα βρίσκω πάρκινγκ. Θυμάμαι τη μαμά μου να παραπονιέται πάντα πως τρώει μία μόνο μπουκιά και αμέσως παίρνει ένα κιλό. Αντίθετα, κάθε φορά που κάποιος με ρωτά: «Πώς καταφέρνεις και είσαι έτσι αδύνατη; Δεν τρως; Κάνεις δίαιτα;» Απαντώ την αλήθεια. Ποτέ δεν έχω κάνει δίαιτα. Τρώω όσο θέλω και δεν παχαίνω. Λοιπόν, μαμά, δεν είναι το φαγητό που σε παχαίνει. Αντικειμενικά, πώς μπορεί να σε παχύνει μια μπουκιά; Είναι η σκέψη! Λες πως παχαίνεις με μια μπουκιά και το Τζίνι δίπλα σου απαντά: «Η επιθυμία σας διαταγή μου»

Το ίδιο πράγμα μου συμβαίνει και με το παρκάρισμα. Κάθε μέρα παίρνω το αυτοκίνητό μου στη δουλειά. Οι συνάδελφοί μου ποτέ. Λένε πως κάθε φορά που το παίρνουν δεν μπορούν να βρουν μέρος για να παρκάρουν, κάνουν γύρους το τετράγωνο και τελικά αναγκάζονται να το αφήσουν στο πάρκινγκ και να πληρώσουν 4 ευρώ. Εγώ, κάθε μέρα που φεύγω από το σπίτι μου, ποτέ δε σκέφτομαι πως δεν θα βρω πού να παρκάρω κι όλοι με ρωτάνε: «Μα πώς καταφέρνεις και παρκάρεις κάθε μέρα;» «Δεν ξέρω», συνήθιζα να τους απαντώ, «εσείς πώς δε βρίσκετε;» Όμως τώρα, ξέρω πώς καταφέρνω και βρίσκω πάρκινγκ κάθε μέρα. Επειδή είμαι σίγουρη πως θα βρω! Και το Τζίνι μου λέει: «Η επιθυμία σας διαταγή μου»

Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι ξεπερνούν αρρώστιες με τη δύναμη του νου. Σκεφτείτε πώς, όταν σκεφτόμαστε κάποιο άτομο, χτυπάει το τηλέφωνο και είναι αυτό. Σκεφτείτε πόσες φορές έχουμε ευχηθεί για κάτι και γίνεται πραγματικότητα. Την επόμενη στιγμή ή χρόνια αργότερα, γίνεται πραγματικότητα κι αυτό έχει σημασία. Σκεφτείτε τους φόβους σας και φροντίστε γι’ αυτούς. Λένε πως όταν φοβάσαι κάτι, είναι σαν να το έχεις πάθει ήδη. Και τις ευχές σας… Εύχεστε στ’ αλήθεια αυτό που θέλετε; Να σκέφτεστε καλά τις ευχές σας και να προσέχετε τι εύχεστε. Επειδή πάντα υπάρχει ένα Τζίνι δίπλα σας. Πάντα υπάρχει ένα Τζίνι που λέει: «Η επιθυμία σας διαταγή μου»