Λένε ότι ο Αλ Πατσίνο έτσι ξεκίνησε.

Όταν πρωτάκουσα για το δοκιμαστικό ενθουσιάστηκα.

Στη Χερσόνησο και στην Ελούντα έκαναν γυρίσματα τμημάτων της νέας ταινίας, Eden is West (Ο Παράδεισος είναι στη Δύση), την οποία έγραψε ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, και έψαχναν κομπάρσους για ρόλους τουριστών.

Ο Κώστας Γαβράς με τον βοηθό του Τζόσεφ Ραπ

Εξάσκησα λοιπόν για ώρες, μπροστά στο καθρέπτη, την καλύτερή μου Τζέιμς Ντίν έκφραση, και παρουσιάστηκα στους βοηθούς παραγωγής Βικτόρια και Σόνια, σε μια καφετέρια στην Άνω Χερσόνησο.

Η πρώτη τους ερώτηση μ’ έκανε να αναρωτηθώ αν η ταινία ήταν σοβαρή ή κάποια κωμωδία.

«θα σε πείραζε να κάνεις μια γυμνή σκηνή στη παραλία;» ρώτησε η Βικτόρια, εξηγώντας ότι θα γίνει στην Ελούντα, «είναι ένας μικροσκοπικός ρόλος» πρόσθεσε, φαινομενικά σαν ένα double entendre.

Όταν τους είπα ότι μια γυμνή εμφάνιση θα καταστρέψει τη μελλοντική καριέρα μου στις ταινίες, χαμογέλασαν πονηρά και μου προσέφεραν ένα ρόλο ντυμένου τουρίστα στα γυρίσματα που γίνονταν στο Royal Mare Village στη Χερσόνησο.

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας , ένα λαθρομετανάστης, αφήνει την, χωρίς όνομα, χώρα του για να βρεί τη τύχη του στη Δύση. Όμως σύντομα στριμώχνεται σ’ ένα καλοκαιρινό θέρετρο όπου τον ψάχνει η αστυνομία και η ασφάλεια του ξενοδοχείου.

Οι σκηνές μου περιλαμβάνουν την εμφάνισή μου με μια ομάδα 40 τουριστών να φθάνει στο ξενοδοχείο και την ίδια ομάδα να αποχωρεί. Μια άλλη σκηνή δείχνει την ομάδα στη διάρκεια της διαμονής της, να ερωτάται από τους υπεύθυνους του ξενοδοχείου προκειμένου να βοηθήσουν για να συλληφθεί ο παράνομος.

Οι τρεις σκηνές, συνολικά όχι πάνω από λίγα λεπτά στην οθόνη, γυρίστηκαν σε περίοδο δύο ημερών (που στο τέλος επεκτάθηκαν στις πέντε).

Έφτασα στη τοποθεσία μπροστά από το Royal Mare στη καθορισμένη ώρα έτοιμος για ... φώτα, κάμερα, δράση.

Αυτό που έκανα ήταν να περιμένω ... και να περιμένω... και να περιμένω λίγο περισσότερο. Συνολικά το 80 τοις εκατό του χρόνου μου στο πλατώ το πέρασα περιμένοντας.

Η ομάδα έτοιμη για… δράση

Λένε ότι ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο έτσι ξεκίνησε.       

Σε μια σκηνή έπρεπε να επιβιβαστούμε σ’ ένα τουριστικό λεωφορείο. Μια ολιγόλεπτη σκηνή, γύρω στα δύο λεπτά συνολικά, είχε την ομάδα μας να στέκεται μπροστά από το ξενοδοχείο, και όταν ήρθε το λεωφορείο, έπρεπε να φορτωθούν οι αποσκευές μας καθώς εμείς επιβιβαζόμασταν.

Μπαινοβγαίναμε στο λεωφορείο ξανά και ξανά. Έκανε αρκετή ζέστη έξω με τη θερμοκρασία στους 27 βαθμούς. Μέσα στο λεωφορείο όμως που δεν ήταν σε λειτουργία, οπότε δεν λειτουργούσε η ψύξη, ήταν πάνω από 40.

Εντωμεταξύ ο ακούραστος Κώστας Γαβράς, 75 ετών, με το σήμα κατατεθέν καπέλο του να είναι η μόνη προστασία του από τον ήλιο, σκηνοθέτησε προσωπικά τη κάθε σκηνή όσο ασήμαντη κι αν ήταν.

Για παράδειγμα, πέρασε αρκετή ώρα εξασφαλίζοντας ότι η κάθε αποσκευή ήταν τοποθετημένη  ‘όπως πρέπει’  στο χώρο αποσκευών  του λεωφορείου.

Ο Κώστας Γαβράς σκηνοθετεί τις βαλίτσες

Ο Κώστας Γαβράς είναι πολύ γλυκομίλητος και χαμηλών τόνων για σκηνοθέτης, και είναι ξακουστός για το ότι δεν ανεβάζει το τόνο της φωνής του. Μιλώντας ακόμα και σε μια μεγάλη και άπειρη ομάδα όπως τη δικιά μας, ο κ. Γαβράς έδινε τις οδηγίες του ήσυχα ... φυσικά ο βοηθός σκηνοθέτη, ο Τζόζεφ Ραπ, ήταν πάντα δίπλα του και επαναλάμβανε δυνατά ότι έλεγε ο σκηνοθέτης.

Λόγω των διαφορετικών εθνικοτήτων των κομπάρσων και του συνεργείου, οι οδηγίες δίνονταν στα Ελληνικά, Γαλλικά και Αγγλικά.

Σε μια σκηνή ο Κώστας Γαβράς μου είπε :

«Στάσου εκεί και μη κουνηθείς αν δε σου δώσω το σήμα».

Όταν τον κοίταξα ανέκφραστα μου είπε:

«Restez à cet endroit et attendez mon signal pour vous déplacer.»

Αφού συνεχιζόταν η ανέκφραστη όψη μου ο βοηθός φώναξε δυνατά :

«STAND IN THAT SPOT AND DON’T MOVE UNTIL HE GIVES YOU THE SIGNAL! »

Όχι ότι ο κ. Γαβράς δεν μιλά αγγλικά, απλώς δεν μιλά  «την κραυγή.»

Αργότερα, κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος κάναμε μια συζήτηση και ο σκηνοθέτης επέδειξε τη χιουμοριστική πλευρά του. Του έδειξα ένα αντίγραφο της εφημερίδας Τα Χρονικά  και εξήγησα ότι γράφω ένα άρθρο from the inside. «Θαυμάσια,» απάντησε χωρίς καν να το σκεφτεί.  «Αυτή είναι η μόνη φορά που ένας ηθοποιός παίρνει συνέντευξη από τον εαυτό του για μια εφημερίδα.»

Ο σκηνοθέτης κρατά Τα Χρονικά και κουβεντιάζει
με τον επόμενο σταρ

Οι κομπάρσοι γι’ αυτές τις σκηνές ήταν Έλληνες και ξένοι απ’ όλη τη Κρήτη, και ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμπειρία για τους περισσότερους.

«Έχω παίξει σε θεατρικές παραστάσεις» είπε ο Αντώνης Παλιεράκης από το Ρέθυμνο «αλλά ποτέ σε ταινία. Είναι μια καλή εμπειρία».

Η Χάνα Λεκάρεβιτς, μια Σουηδέζα που ζει στο Ηράκλειο, είναι μοντέλο και έχει εμφανιστεί σε πολλά Ελληνικά περιοδικά.

Η Χάνα Λεκάρεβιτς

«Βλέπω στο μέλλον να εργάζομαι στο τουρισμό, όχι σε ταινίες, αλλά κι αυτό έχει πλάκα» είπε «Σίγουρα θα το έκανα πάλι».

Η Νικόλ Ράισον, είναι από τη Γαλλία,  και διδάσκει τη μητρική της γλώσσα στο Ηράκλειο.

«Όταν άκουσα ότι ήρθε ο Κώστας Γαβράς έπρεπε να είμαι εδώ» είπε «Είμαι μεγάλη θαυμάστρια των ταινιών του».

Ο Μιχάλης Μαμαλάκης, ένας συνταξιούχος ναυτικός από την Αμμουδάρα, που προσελήφθει σαν κομπάρσος αλλά βρέθηκε μ’ ένα μικρό ρόλο, έχει μια σύντομη σκηνή με το πρωταγωνιστή Έρικ Καραβάκα.

Μερικοί από τους υπόλοιπους κομπάρσους στην ομάδα είναι: ο Αλ Πίτσερ από την Αγγλία, που ζεί τώρα στη νότια Κρήτη, η Κάριν Μούλερ από την Ελβετία που ζεί στο Σίσσι και η Σύλβια Σάφελ από τη Γερμανία που ζεί στα Μάλλια.

Στο τέλος της δύσκολης μέρας του περίμενε και παίξε, πήγαμε να πάρουμε την αμοιβή μας – 50 ευρώ τη μέρα. Εφόσον είμαστε συνολικά γύρω στους 100 κομπάρσους (ομάδες Α και Β) και όλοι έπρεπε να πάρουμε χειρόγραφη απόδειξη, έπρεπε να ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ακόμη και γι’ αυτό – άλλες δύο ώρες – συμπληρώνοντας μια 12ωρη ημέρα, ή τέσσερα ευρώ την ώρα.

Είμαι σίγουρος ότι ο Πατσίνο και ο Ντε Νίρο δεν ξεκίνησαν έτσι!

Εκτός από την Κρήτη, τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιούνται και στο Παρίσι όπως επίσης και στην Ιταλία με πρωταγωνιστές τους Ρικάρντο Σκαρμάρτσιο και Έρικ Καραβάκα.

Η ταινία θα προβληθεί αρχές του 2009.