Όπως θα ομολογήσουν οι κάτοικοι των δήμων Γουβών, Χερσονήσου και Μαλίων, μια επίσκεψη στην σούπερ μάρκετ είναι αρκετή να αρχίσει την έναρξη εκείνης της δίαιτας που τώρα και χρόνια έχουμε αναβάλει ή την αναπόληση τουλάχιστον για τις ημέρες όταν τα τρόφιμα ήταν άφθονα - και φτηνά!

Όταν θυμόμαστε με συναισθηματική γλυκύτητα τους προηγούμενους ή παιδικούς μας χρόνους, τους παλιούς καλούς καιρούς, ρεαλιστικά προσπαθούμε να ταυτίσουμε τη φενακισμένη καθημερινότητά μας με τη ξεγνοιασιά. Η μικρής διάρκειας ικανοποίηση διακατέχεται από τον ευσεβή πόθο "της επιστροφής" που ηλικιακά είναι αδύνατη, αλλά ευτυχώς, υπαρξιακά θα γίνει αναγκαιότητα.   

Μια από τις ομορφότερες ενασχολήσεις μου, αφορά το βιολογικό μου κήπο. Μου δίνει ψυχική ικανοποίηση, ηρεμία, ισορροπία, ιδιαίτερες στιγμές αυτογνωσίας κι ο πρωινός μου καφές στον κήπο, αποχτά μια πιο ικανοποιητική γεύση. Όσοι το σκέφτεστε αλλά δε το αποφασίσατε ακόμη, σας δηλώνω ότι σε λίγα χρόνια, ο κήπος θα είναι μια επιτακτική ανάγκη!

Δε μιλώ μόνο για την ακρίβεια ή τη ποιότητα των τροφίμων αλλά για την ανεπάρκεια σε παγκόσμια κλίμακα.

Ποιος θα πίστευε ότι στην Αμερική, στους σιτοβολώνες του κόσμου, θα εφάρμοζαν δελτίο στα τρόφιμα κι ιδιαίτερα στο ρύζι.

Τα στοιχεία που παραθέτω προέρχονται από διεθνείς οργανισμούς κι ιδιαίτερα την Παγκόσμια Τράπεζα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων.

Έως τώρα το 30 τοις εκατό του πλανητικού πληθυσμού - Βόρεια Αμερική, Δυτική Ευρώπη, Ιαπωνία- κατανάλωνε το 70 τοις εκατό των παραγόμενων αγαθών, αναγκάζοντας το 70 τοις εκατό του πληθυσμού να ζει, ή μάλλον να υποφέρει, με το υπόλοιπο 30 τοις εκατό των αγαθών. Η οικονομική ανάπτυξη χωρών όπως η Ινδία η Κίνα κ.α., στους πληθυσμούς των οποίων αναδείξαμε το "δυτικό τρόπο ζωής μας", όταν αποφασίσουν να καταναλώσουν όπως εμείς, τότε τίποτα δε θα είναι αρκετό για κανένα. Οι καταναλωτές στις φτωχές χώρες δαπανούν το 80 τοις εκατό του εισοδήματός τους για τρόφιμα, ενώ εμείς, το 10-20 τοις εκατό. Τα επόμενα τρία χρόνια, σε αυτούς που πεινάνε θα προστεθούν 100 εκατομμύρια κι οι εξεγέρσεις, η τυφλή βία θα αυξηθούν στις φτωχές χώρες και με απίστευτη ευκολία θα "εξαχθούν" στις δυτικές. Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που μεγάλοι εξαγωγείς όπως το Βιετνάμ, η Ινδία, η Αίγυπτος, το Καζακστάν, η Αργεντινή, έπαψαν να εξάγουν αγροτικά προϊόντα προκειμένου να αποφύγουν ταραχές, λόγω έλλειψης βασικών τροφίμων.

Η άνοδος των τιμών οφείλεται λοιπόν στην ανεπάρκεια, με βασικές αιτίες τη κερδοσκοπία- ιδιαίτερα του πετρελαίου,- τα ακραία καιρικά φαινόμενα, τη παραγωγή βιοκαυσίμων και το τεράστιο παιγνίδι για την αποδοχή μεταλλαγμένων προϊόντων.

Ίσως η κρίση αυτή να είναι το μεγαλύτερο κόλπο που επεξεργάστηκε το διεθνές κεφάλαιο. Δείτε!

Η βασική διέξοδος από την επισιτιστική κρίση αφορά τις εταιρείες βιοτεχνολογίας- Monsanto, DuPont, Syngeta, Bayer-οι οποίες επιδοτούν τη παραγωγή βιοκαυσίμων στις ΗΠΑ "προκειμένου να αποτελέσει πανάκεια η επιβολή της καλλιέργειας και κατανάλωσης γενετικά μεταλλαγμένων τροφίμων σε μαζική κλίμακα".

Η εφημερίδα New York Times έγραψε: «Ακόμη και στην Ευρώπη, όπου η αντίδραση ήταν μεγάλη και τα μεταλλαγμένα αποκαλούνται "τροφές Φρανκεστάιν", ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και στελέχη επιχειρήσεων ζητούν τη ταχύτερη έγκριση εισαγωγής μεταλλαγμένων τροφίμων.»  Η Εθνική Ένωση Κρέατος στη Βρετανία ζήτησε να «τερματιστεί κάθε αντίδραση εναντίωσης στις μεταλλαγμένες τροφές λόγω της έλλειψης που παρατηρείται παγκοσμίως.»  Ο Νιλ Πάρις, πρόεδρος της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δήλωσε ότι, «όσο οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν, τόσο οι Ευρωπαίοι θα "γίνονται πιο ρεαλιστές" στο θέμα των μεταλλαγμένων.»

Στη Μεγάλη Βρετανία, οι ζωικοί οργανισμοί, με πρώτο τον άνθρωπο, είναι οι πιο επιβαρημένοι παγκοσμίως με διοξίνες. Ο οργανισμός τις απορρίπτει με τα ούρα αλλά καινούργιες μελέτες απέδειξαν πως στις γυναίκες απορρίπτονται με το πρώτο, σε μεγαλύτερες ποσότητες, μητρικό γάλα.

«Είναι νομίζω καιρός αντίστασης, εναντίον όλων αυτών που αποφασίζουν για τα παιδιά μου και μένα, χωρίς εμένα.»

Μέσα στο διαδίκτυο θα συναντήσετε ανθρώπους που αντιλαμβάνονται και μοιράζονται μαζί σας κοινούς προβληματισμούς αλλά και τους λίγους βιολογικούς σπόρους που διαθέτουν, σε μια προσπάθεια "παγκόσμιου κοινοτισμού" και επιστροφής σε πραγματικά αξιακά συστήματα.

Και εδώ ακόμη, στους δήμους μας, θα μπορούσαν να συμβούν πολλά εάν οι ιθύνοντες έδειχναν κάποιο ενδιαφέρον.

Στην Ελβετία υπάρχουν γεωργικές σχολές, βιολογικά παραγόμενων προϊόντων, όπου φοιτούν Κεντροευρωπαίοι μελλοντικοί βιολογικοί καλλιεργητές και-πόσο θα ήθελα να κάνω λάθος- κανένας Έλληνας.

Κύριοι Δημοτικοί σύμβουλοι, Κύριοι Δήμαρχοι:

 Στείλτε τους γεωπόνους, με έξοδα των Δήμων, να σπουδάσουν το εναλλακτικό, "το κοινοτικό σχεδιασμό", πριν το απόλυτο διατροφικό αδιέξοδο ή μεταλλαγμένα ή τίποτα.

Ας έρθουν να διδάξουν εμάς, τις νέες μορφές καλλιέργειας. Ίσως πρωτοποριακά διαμορφώσουμε την αντίληψη " κάθε σπίτι κι ένας "καθαρός" κήπος" κι ίσως πειστώ εγώ μαζί με κάποιους άλλους, πως, βρέθηκε τελικά το φάρμακο της καρκινικής αδιαφορίας.