The Khronicles

 The Bilingual Community Newspaper

'Η Δίγλωσση Τοπική Εφημερίδα Σας

Τα Χρονικά

    ISSUE NO. 28 AUGUST 2008 WWW.KO-GO.GR    


The Khronicles

A division of

Ko-Go Επιχειρήσεις

Box 328
Kokkini Hani 71500
Web address: www.ko-go.gr
editor@ko-go.gr
Telephone: 2810-762748
Fax: 2810-762816

Publisher:

Sofia Klidi

Editor:

Lou Duro

Associate Editors:

Tony & Christine Bowes

Contributors/
Columnists:

Renie Spykerman, Petra Karreman, Maria Daskalaki, Chryssa Tzortzaki, John McLaren, Bob Bayes, Father Dimitris Mihouthis, Father Leonidas Hatzakis, Vasiliki Alexaki-Hronaki, Mihalis Varthakis

Translations:

Ada Vamvoukaki

Photographer:

Sami Moudavaris

Layout & Design:

George Drakakis

Printed By:

TypoGrammi

Webmaster:

John McLaren



Η ΆΛΛΗ ΌΨΗ

Της Μαρίας Δασκαλάκη
mariadaskalaki_her@yahoo.gr


Μια Βραδιά - Ναυάγιο

Υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζεις κι έτσι απλά σημαδεύουν για πάντα τη ζωή σου κι υπάρχουν κι άνθρωποι που συναντάς, αλλά εύχεσαι να μην είχες γνωρίσει ποτέ, επειδή απλώς έχασες το χρόνο σου μαζί τους. Η ιστορία μου γι’ αυτό το μήνα αναφέρεται στη δεύτερη κατηγορία. Είναι κάτι ανάμεσα στο γέλιο και στο κλάμα, κάτι ανάμεσα στην κωμωδία και την τραγωδία.

Για προφανείς, λοιπόν, λόγους, δεν θα αναφερθώ σε ονόματα. Έτσι, ας ονομάσουμε αυτόν τον άνθρωπο «ο αρχιτέκτονας». Με μια πρώτη ματιά, φαίνεται φυσιολογικός, αλλά όταν βγεις για έναν καφέ μαζί του…θα εκπλαγείς όταν δεις να παραγγέλνει ουίσκι σκέτο στις 8 το απόγευμα! Κι όχι μόνο αυτό! Στην επόμενη ώρα, θα έχει πιει άλλα πέντε, ενώ εσύ προσπαθείς ακόμη να πιεις το χυμό σου! Κι ενώ αναρωτιέσαι «είναι αλκοολικός;», του προτείνεις να φύγετε. Αρχικά φαίνεται λιγάκι ενοχλημένος.

«Γιατί, δεν περνάς καλά;»

Μόνο καλά; Υπέροχα! Είναι ερώτηση παγίδα, όμως, μην απαντήσεις. Στο τέλος συμφωνεί.

«Τουλάχιστον, άσε με να σε κεράσω το χυμό», λέει.

«Ναι, καλά», σκέφτεσαι, «δεν τα θέλω τα λεφτά σου», αλλά απαντάς ευγενικά «ευχαριστώ, ίσως την επόμενη φορά».

«Όχι επιμένω».

Επιμένει. Εντάξει, άφησέ τον να πληρώσει, αλλιώς δεν θα φύγετε ποτέ!

«Εντάξει».

Μη βιάζεσαι να σηκωθείς από την καρέκλα σου, επειδή η εξέλιξη της ιστορίας θα σε κάνει να θέλεις να καθίσεις ξανά. Η σερβιτόρα φέρνει το λογαριασμό κι εκείνος παραγγέλνει ακόμη ένα «ουίσκι σκέτο», ενώ σχολιάζει σε κείνη:

 

 «Τέσσερα ευρώ για ένα χυμό; Λίγο ακριβά δεν τον έχετε;»

Η σερβιτόρα σε κοιτάζει με μεγάλη συμπάθεια.

«Καημένο κορίτσι», στοιχηματίζεις πως θα σκέφτεται.

Δεν σου έρχεται να τον χαστουκίσεις; Και μαντεύεις σωστά. Έχει και συνέχεια. Ο λογαριασμός είναι γύρω στα εξήντα ευρώ κι εκείνος λέει:

«Τελικά φαίνεται πως θα πληρώσεις εσύ το χυμό σου. Τα λεφτά μου είναι τσίμα τσίμα».

«Αξιολύπητος!» σκέφτεσαι ενώ του χαμογελάς συγκαταβατικά, «τι ντροπή!»

Βέβαια, θα μπορούσε να είναι και χειρότερα. Θα μπορούσε να σου έχει ζητήσει και δανεικά μετά απ’ όλα αυτά! Δυστυχώς, όμως, η νύχτα δεν τελείωσε ακόμα.

«Καληνύχτα», λες έξω από το μαγαζί.

«Τι καληνύχτα;» σε ρωτάει έκπληκτος. «Δεν θέλεις να σε πάω μέχρι το σπίτι σου;»

Αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου νιώθεις όλη σου την ευγένεια να σε εγκαταλείπει. Τι θράσος!

«Κάνε όνειρα!», λες και φεύγεις.

Παρόλα αυτά, τύποι σαν κι αυτόν, δεν το «πιάνουν» με την πρώτη. Έτσι, έπειτα από όλα, έπειτα από τη νύχτα-ναυάγιο, έπειτα από το μεθύσι του, τόλμησε να σου στείλει και μήνυμα την επόμενη μέρα:

«Μου άρεσε πολύ το καλσόν που φόραγες χτες, θέλω να σε παντρευτώ!»

Τι τύχη!

TOP