Οι Ρώσοι, οι οποίοι κάτω από το καθεστώς του Κομμουνισμού σπάνια επιτρεπόταν να ταξιδέψουν ακόμη και μέσα στα δικά τους σύνορα, και στη συνέχεια δεν είχαν χρήματα για να το κάνουν όταν έπεσαν για πρώτη φορά τα πολιτικά φράγματα, τώρα έρχονται κατά.. σμήνη στην Κρήτη , και σε άλλα Μεσογειακά θέρετρα στην Ισπανία και την Τουρκία, σε αριθμούς που εκμηδενίζουν εκείνους πολλών άλλων χωρών.

Από του Κοκκίνη Χάνι ως τα Μάλια, σχεδόν παντού υπάρχουν ομάδες τουριστών, μπορείς να ακούσεις κομματάκια συζητήσεων με λέξεις όπως privet και na zdorovia.

«Η Κρήτη είναι τώρα ο πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός  ανάμεσα στους Ρώσους, ξεπερνώντας την Τουρκία,» είπε η Victoria Khudyakova από το Κοκκίνη Χάνι, εκπρόσωπος του τουριστικού πρακτορείου Le Grand Travel Bureau στο Ηράκλειο. «Κατά τη διάρκεια του φετινού χειμώνα και άνοιξης έκαναν μία θαυμάσια εκστρατεία μάρκετινγκ στη Μόσχα και σε άλλες μεγάλες Ρώσικες πόλεις.»

Η Ρωσίδα τουριστική πράκτορας Victoria Khudyakoya

Δεν υπάρχει ίσως καλύτερο σύμβολο της ανάπτυξης του Ρώσικου τουρισμού  από τα αναρίθμητα καταστήματα με γούνες, μερικά με επιγραφές μόνο στα Ρώσικα, που έχουν ανοίξει σε όλους τους δήμους, μερικά στην κυριολεξία το ένα δίπλα στο άλλο.

«Εμείς ενδιαφερόμαστε μόνο για τη Ρώσικη αγορά,» παραδέχτηκε ο διευθυντής ενός καταστήματος με γούνες στη Χερσόνησο, το οποίο προφανώς ανηκει σε και λειτουργεί από Έλληνες.

Η μεγάλη ανάπτυξη του Ρώσικου τουρισμού συμβαίνει καθώς νέες χαμηλού κόστους  αερογραμμές στην Ευρώπη έχουν παρακινήσει/κεντρίσει μία αύξηση στον τουρισμό σε όλη την Ήπειρο. Αλλά για τους Ρώσους, η ευκαιρία να ταξιδέψουν εκτιμάται ιδιαίτερα.

Για πρώτη φορά στη Ρώσικη ιστορία, πολλοί από τους πολίτες της εκτίθενται στη ζωή και άλλων χωρών, βοηθώντας έτσι να απαλύνει η απομόνωση που χτίστηκε στη Σοβιετική εποχή. Εκείνη την εποχή, το κοινό όχι μόνο δεν εμποδιζόταν να ταξιδέψει στο εξωτερικό, αλλά εμποτιζόταν και με προπαγάνδα ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν αναμφίβολα η καλύτερη χώρα του κόσμου, επομένως δεν υπήρχε ανάγκη να φύγει κάποιος ούτως ή άλλως.

Οι άνθρωποι που επιθυμούσαν να ταξιδέψουν σε ξένες χώρες κατά την εποχή του Σοβιέτ  χαρακτηριστικά έπρεπε να λάβουν επίσημη έγκριση από τις αρχές, και, αν τους χορηγούνταν, συνοδεύονταν στενά μόλις περνούσαν τα σύνορα.

Ακόμη και πριν φύγουν, συχνά στέλνονταν σε μαθήματα όπου τους κατηχούσαν πώς να συμπεριφέρονται και να αποφεύγουν τους κινδύνους της ξένης επιρροής. Εκείνοι που δεν είχαν καλή στάση απέναντι στο κόμμα είχαν ελάχιστη πιθανότητα να φύγουν.

Οι περισσότεροι Ρώσοι τουρίστες που ερωτήθηκαν εδώ απέδωσαν στο Βλάντιμιρ Πούτιν, τον τωρινό πρωθυπουργό, τη δυνατότητά τους να ταξιδέψουν, λέγοντας ότι αυτός ήταν υπεύθυνος για τη νέα ευημερία της Ρωσίας όταν ήταν πρόεδρος.

«Αν έχετε λίγο χρόνο και λίγα χρήματα, μπορείτε να ταξιδέψετε. Ακριβώς όπως κάθε άλλος άνθρωπος στον κόσμο,» είπε ένα τοπικό τουριστικό πρακτορείο που εξειδικεύεται στο Ρώσικο τουρισμό.

Ο αριθμός των Ρώσων τουριστών που επισκέπτονται χώρες εκτός της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ανέβηκε σε 7,1 εκατομμύρια το 2006, η τελευταία χρονιά όπου υπήρχαν διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, από 2,6 εκατομμύρια το 1995, σύμφωνα με τη Ρώσικη κυβέρνηση.

Η εισροή Ρώσων τουριστών στους τοπικούς μας δήμους έχει αυξήσει μία νέα μικρή βιομηχανία  φροντίδας των αναγκών τους, και όχι μόνο με την πώληση των γουνών.

Όλο και περισσότεροι ιδιοκτήτες ταβερνών προσθέτουν Ρώσικα στα Ελληνικά, Αγγλικά και μερικές φορές Γερμανικά, Ιταλικά και Γαλλικά, γλώσσες που υπάρχουν τώρα στα μενού τους, και ιδιωτικά σχολεία γλωσσών αναζητούν απελπισμένα καθηγητές Ρώσικων με τα απαραίτητα προσόντα, μια και τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια και τα καταστήματα ψάχνουν για προσωπικό που μιλά Ρώσικα.

Ωστόσο, η προσπάθεια να κάνουν τους Ρώσους πελάτες να νιώσουν άνετα μπορεί να παρατραβήξει.

Για παράδειγμα, ένα τοπικό εστιατόριο στη Χερσόνησο πρόσθεσε φαγητά όπως borscht, rassolnik και bliny στο μενού του, αλλά γρήγορα τα απέσυρε όταν ανακάλυψε ότι οι Ρώσοι δεν ενδιαφέρονταν για φαγητά που μπορούσαν να βρουν και στην πατρίδα τους.

«Αυτό είναι κάτι που δεν βρίσκουμε στη Ρωσία πολύ συχνά,» είπε ο τουρίστας Alexis Petrov, καθώς έπεσε με τα μούτρα σε ένα πιάτο με φρέσκα ψάρια σχάρας στην Ταβέρνα Αμβροσία στις Γούρνες.

Μια Ρώσικη οικογένεια, που κάθεται ολόγυρα σε ένα τραπέζι με πιάτα με μεζέδες, όπως ντολμάδες, τζατζίκι και γαρίδες σαγανάκι στην Ταβέρνα Αυλή στη Χερσόνησο, ήταν φανερά ευχαριστημένοι που δοκίμαζαν τις διαφορετικές γεύσεις.

«Δεν είναι ακριβώς το είδος του φαγητού που μπορείς να βρεις σε οποιοδήποτε εστιατόριο της Μόσχας,» δήλωσε χαρούμενα η έφηβη κόρη, καθώς έβαζε άλλο ένα τυροκροκετάκι/τυροπιτάκι στο στόμα της. «Υπάρχει ένα Ελληνικό φαστ φουντ στον κεντρικό δρόμο της Μόσχας που ονομάζεται Pita Pit/Το Στέκι της Πίτας, αλλά σε τίποτε δεν είναι όπως αυτό.»

Η ξανθιά έφηβη με το βαθύ χρυσό μαύρισμα είναι ίσως πολύ νέα για να θυμάται, αλλά την εποχή του Σοβιέτ ο μέσος Ρώσος σε αναζήτηση λίγου ήλιου συνήθως πήγαινε στο θέρετρο του Sochi στη Μαύρη Θάλασσα ή στη μικροσκοπική χερσόνησο της Κριμαίας, τώρα κομμάτι της Ουκρανίας.

Οι μόνες άλλες επιλογές ήταν τα παραθαλάσσια θέρετρα της Βαλτικής, Jurmala και Palanga.

Οι τοπικοί ξενώνες και τα ξενοδοχεία ποτέ δεν είχαν αρκετό χώρο για να φιλοξενήσουν τα εκατομμύρια οικογενειών που λαχταρούσαν να ξεφύγουν από το κρύο και να απολαύσουν τον ήλιο, και οι οικογένειες συχνά αναγκάζονταν να μοιράζονται ενοικιαζόμενα δωμάτια με άλλους σε θέρετρα διακοπών. Οι παραλίες συχνά ήταν παραγεμισμένες με κόσμο και οι βασικές εγκαταστάσεις ήταν λιγοστές.

Ενώ οι Ρώσοι αποτελούν τη μερίδα του λέοντος των τουριστών από την πρώην Σοβιετική Ένωση, άλλες ανατολικές χώρες επίσης απολάμβάνουν τη νεοευρεθείσα ελευθερία να ταξιδέψουν, και πολλοί επιλέγουν την Κρήτη ως προορισμό τους. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τη Σέρβικη εφημερίδα Blic, οι τουρίστες από τη Σερβία και τη Βουλγαρία, που προσελκύονται από τα τουριστικά πακέτα χαμηλών τιμών, διαλέγουν να περάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους στην Κρήτη en masse/μαζικά, σε αντίθεση με άλλα κοντινά θέρετρα σε μέρη όπως το Μαυροβούνιο, το οποίο σνομπάρεται εξαιτίας των υψηλότερων τιμών υπηρεσιών, την εισαγωγή ενός οικολογικού φόρου, το υψηλό κόστος μέσων μεταφοράς και τους άθλια συντηρημένους δρόμους.

Το ίδιο ισχύει και για τη Ρουμανία, όπου βιομηχανικές πηγές ανέφεραν μία αύξηση στον τουρισμό της Κρήτης και άλλων Ελληνικών νησιών, όπως η Κέρκυρα και η Ρόδος.

Συγκρινόμενη με τη Ρωσία, τη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, η Κρήτη ίσως φαίνεται μικρή, αλλά μια και οι άνθρωποι βιώνουν την παραδοσιακή γοητεία της, το νησί φαίνεται να καταλαμβάνει ένα σημαντικό κομμάτι στις καρδιές τους.        

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ρώσων τουριστών που ερωτήθηκαν, είπαν ότι οπωσδήποτε θα επέστρεφαν στην Κρήτη και για άλλες διακοπές.

Ίσως ο Ρώσος νοβελίστας της αλλαγής του αιώνα Μαξίμ Γκόρκι να είχε ένα προαίσθημα για τους ανθρώπους της χώρας του που τελικά θα ταξίδευαν στην Κρήτη όταν έγραφε: «Η ευτυχία πάντα φαίνεται μικρή όταν την κρατάς στα χέρια σου, αλλά άφησέ τη να φύγει, και μαθαίνεις αμέσως πόσο μεγάλη και πολύτιμη είναι.»

Ένα από τα  σημεία των καιρών-μενού στα Ρώσικα

TOP