Θεέ μου, μήπως γερνάω από τα είκοσι-έξι μου;;; Τα βράδια δεν μπορούσα να ξαπλώσω γιατί πόναγαν τα χέρια, πόναγε η πλάτη, πόναγαν τα πάντα. Τώρα το σπίτι δεν ήταν πια ερείπιο, ήμουν όμως εγώ!

Μετακόμισα την πρώτη μέρα του Αυγούστου. Είχα μόνο τα βασικά που χρειάζεται κάποιος για να μείνει σε ένα σπίτι. Μου άρεσε. Μου θύμιζε την εποχή που ήμουνα φοιτήτρια. Καθώς έκλεινα τα μάτια μου την πρώτη εκείνη νύχτα, σκέφτηκα πως το σπίτι ήταν γεμάτο θετική ενέργεια τελικά. Και κοιμήθηκα πολύ ευτυχισμένη.

Κάθε μέρα από τότε είναι για μένα μία χαρά. Καλά πράγματα συμβαίνουν, μαθαίνω μόνο καλά νέα και η διάθεσή μου είναι πάντα καλή. Υπάρχει άραγε περίπτωση το καινούριο σπίτι να μου έφερε καλή τύχη; Ποιος ξέρει… Ξέρω μόνο πως δεν έχω υπολογιστή εκεί και –τι περίεργο– δε μου λείπει καθόλου. Ξέρω πως δεν έχω ούτε σταθερό τηλέφωνο και –τι περίεργο– δε μου λείπει ούτε αυτό! Ξέρω επίσης πως μπορώ να ζωγραφίζω για ώρες στο μπαλκόνι μου, κοιτάζοντας απέναντι τη θάλασσα, χωρίς να κουραστώ ή να βαρεθώ καθόλου. Ξέρω πως έχω έμπνευση και χιλιάδες ιδέες περνάνε από το μυαλό μου κάθε λεπτό της ώρας! Φανταστείτε πως ξυπνάω στη μέση της νύχτας και σημειώνω τις ιδέες μου για να τις θυμάμαι την επόμενη μέρα!

Αυτή η μετακόμιση ήταν αυτό που χρειαζόμουν ακριβώς. Μετά από μια πολύ κουραστική χρονιά, ένιωθα σαν να είμαι σε ένα βάλτο με παντελή έλλειψη διάθεσης, ιδεών, έμπνευσης και με μεγάλη σωματική και ψυχική κούραση. Καθώς το καλοκαίρι πλησίαζε, τα σχολεία σχεδόν έφτανε ο καιρός να κλείσουν και οι διακοπές να ξεκινήσουν, δεν είχα καθόλου διάθεση να κάνω τίποτα. Ήθελα μόνο να ξαπλώσω στην παραλία και να σηκωθώ πια το Σεπτέμβριο!

Κι έπειτα έγινε το ΜΠΟΥΜ! Μια αλλαγή στη ζωή μου, ξαφνικά όλα ήρθαν πίσω σε μένα και είμαι τόσο ευγνώμων γι’ αυτό. Γράφω τούτο το άρθρο την 10^η του Σεπτέμβρη. Οι «διακοπές» τελείωσαν. Η νέα σχολική χρονιά είναι έτοιμη να αρχίσει και αύριο –για μια ακόμη χρονιά– είναι η πρώτη μέρα μου στη δουλειά. Επειδή οι άνθρωποι νιώθουν λίγο μελαγχολικά αυτή την περίοδο του χρόνου, ένιωσα ότι έπρεπε να μεταδώσω την ενέργεια και τη διάθεσή μου και σε αυτούς επίσης. Μεγάλη υπόθεση να αντιμετωπίζει κανείς την κάθε μέρα με ελπίδα κι ευγνωμοσύνη. Μεγάλη υπόθεση να ξυπνάς κάθε πρωί, να χαμογελάς και να λες «ευχαριστώ».

Εύχομαι σε όλους μια καλή και δημιουργική χρονιά!