Ως Εκεί Και Πίσω σε 28 Ημέρες

Ξεκινώντας από το αεροδρόμιο του Ηρακλείου με το πρώτο πρωινό αεροπλάνο για την Αθήνα δεν είχα ιδέα για τον προορισμό μας. Ο Ντέιβιντ, ο άντρας μου και προσωπικός μου ταξιδιωτικός ξεναγός, είχε κανονίσει το ταξίδι ως έκπληξη για την 40^η επέτειο των γάμων μας. Μου είπε μόνο ότι θα πηγαίναμε ‘κάπου ξεχωριστά’ και ότι θα χρειαζόμουν ένα καλό φόρεμα.

Εκείνη τη νύχτα ήμαστε στη Ρώμη, και καθώς βολευτήκαμε για να απολαύσουμε την όπερα Μαντάμ Μπατερφλάι στο ανοιχτό αμφιθέατρο στον αρχαιολογικό χώρο στα Λουτρά του Καρακάλλα, πραγματικά ένιωσα πολύ ξεχωριστά. Η Ρώμη ήταν όλα όσα περίμενα και ακόμη περισσότερα. Δεν έστριψα σε καμία γωνία που να μην είχε θέα κάποιου υπέροχου κτιρίου, μνημείου, συντριβανιού ή τοίχου που να αφηγείται μία ιστορία. Πραγματικά επισκεφτήκαμε το Βατικανό αλλά, μέσα στην αποπνικτική ζέστη, αποφασίσαμε να απολαύσουμε ένα δροσιστικό παγωτό στη σκιά της Πλατείας Του Αγίου Πέτρου αντί να περιμένουμε στην ουρά με τις ώρες για να δούμε τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Τελοσπάντων, όταν βρίσκεσαι στη Ρώμη...φάγαμε ζυμαρικά, ήπιαμε το βελούδινο Ιταλικό κρασί και πετάξαμε ένα κέρμα μέσα στο συντριβάνι Τρέβι.

Από τη Ρώμη, πετάξαμε στο Νιουκάστλε, φτάνοντας, φυσικά, μέσα σε βροχή. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα αρκετά ευχάριστο θέαμα έπειτα από τις θερμοκρασίες ψησίματος της Μεσογείου.

Πήραμε το τρένο στη συνέχεια, ένα ξεκούραστο ταξίδι στο Γιόρκ για Βρετανικές παραθαλάσσιες οικογενειακές διακοπές. Περάσαμε υπέροχα, παίζοντας στην άμμο, πηγαίνοντας στο παζάρι, τρώγοντας ψάρι και τηγανητές πατάτες, αλλά ήταν ένα μικρό πολιτιστικό σοκ μετά τη χλιδή της όπερας και το μεγαλείο των γλυπτών του Μπερνίνι.

Δακρύσαμε καθώς αφήναμε πίσω μας την οικογένεια, αλλά ο ενθουσιασμός του να μη γνωρίζω σε ποιο μέρος της υφηλίου θα βρισκόμουν στη συνέχεια βοήθησε να εξισορροπήσω τη θλίψη.

Προσγειωθήκαμε στη Ζυρίχη περίπου στις έντεκα το πρωί έπειτα από μία πολύ ευχάριστη πτήση με την Swiss Air, πλήρης με δωρεάν Ελβετική Σοκολάτα.

Από εκεί, πήραμε ένα διώροφο τρένο, και, αφού διασχίσαμε την ιστορική Γέφυρα Chapel πάνω από τον Ποταμό Reuss, φτάσαμε στη Λουκέρνη το απογευματάκι. Το μικρό, ανεξάρτητο πακέτο μας, που αγοράσαμε μέσω Διαδικτύου από το Swiss Travel Centre, συμπεριλάμβανε πτήσεις επιστροφής από το Χιθρόου στη Ζυρίχη, κουπόνια για ταξίδια με το τρένο, το λεωφορείο και το πλοίο, και 4 νύχτες σε ξενοδοχείο (2 στη Λουκέρνη και 2 στο Ιντερλάκεν).

Πήραμε πλοίο για να διασχίσουμε τη Λίμνη της Λουκέρνης και  κατόπιν  επιβιβαστήκαμε στο μικρό τοπικό τρένο, το οποίο αξιώνει να είναι το περισσότερο απόκρημνο στον κόσμο, και το οποίο μας έφερε στην κορυφή ύψους 7000 ποδιών του Βουνού Πιλάτος.

Βρεθήκαμε στα βοσκοτόπια του ψηλού βουνού, πάνω από  τη σειρά των δέντρων (οι ψηλότερες κουκουναριές που έχω δει ποτέ) και, σταθήκαμε πολύ κοντά στην κορυφή, θαυμάζοντας τις υπέροχες θέες από το παρατηρητήριο.

Το Jungfrau, το βουνό νούμερο δύο στα 11.000 πόδια, ήταν ακόμη πιο εκπληκτικό.

Ένα μικρό τρένο μας μετέφερε μέσα από το πιο όμορφο ορεινό σκηνικό, πηγαίνοντάς μας αργά στον πιο ψηλό σιδηροδρομικό σταθμό στην Ευρώπη.

 Αφού βρεθήκαμε εκεί, ακολουθήσαμε τις ταμπέλες που μας οδήγησαν στον παγετώνα και ξεμυτίσαμε έξω πάνω στο γεμάτο πάγο βουνό. Έπειτα, περπατήσαμε γλιστρώντας μέσα από το παλάτι του πάγου κάτω από τον παγετώνα και σκαρφαλώσαμε στην πλατφόρμα της κορυφής.

Αφήνοντας τις καμπανούλες των αγελάδων και τα ρολόγια των κούκων πίσω μας, κατευθυνθήκαμε νότια - με τη Ρόδο ως τον επόμενο προορισμό μας, όπου πήραμε το ‘Viking Star’ για μια κρουαζιέρα μιας εβδομάδας στα Δωδεκάνησα. Με μόνο 30 επιβάτες, δεν ήταν ακριβώς και το Queen Mary, αλλά ήταν διασκεδαστικό, με εξαιρετική εξυπηρέτηση, και το φαγητό ήταν φρέσκο, σπιτικό και πεντανόστιμο.

Το πλοίο μας πήγε σε πολλά μικρά λιμανάκια-σταθμούς, όπως η Χάλκη, η Τήλος, η Νίσυρος (ο παράδεισος του γεωλόγου) , η Κως, και η Σύμη, όλα μικρά νησιά.

Πίσω στη Ρόδο, μείναμε δύο ακόμη νύχτες για να εξερευνήσουμε τη Μεσαιωνική Πόλη, ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και πρώην σπίτι της Τάξης των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Τελικά, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να επιστρέψει κάποιος στην Κρήτη από το πλοίο, ιδιαίτερα όταν ολοκληρώνει την οδύσσεια διάρκειας ενός μήνα.

Πήραμε το φέρι των Lane Lines από τη Ρόδο για τον Άγιο Νικόλαο και ήταν ένα μακρύ ταξίδι με ένα παλιό πλοίο αλλά μας έφερε πίσω στο σπίτι.

Το ταξίδι μας υπήρξε πραγματικά εκλεκτικό. Είχαμε ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη με αεροπλάνο, τρένο, πούλμαν και πλοίο, είχαμε δει αρχαίες πόλεις και χιονισμένα βουνά, είχαμε επισκεφτεί αρχαιολογικούς χώρους, μεσαιωνικούς δρόμους και γκαλερί μοντέρνας τέχνης, και απολαύσαμε κάθε λεπτό.     

Σας το συστήνω, όπως και επίσης να βρείτε έναν προσωπικό οργανωτή ταξιδιών, όχι το δικό μου, όμως, επειδή είναι ήδη κλεισμένος για του χρόνου!