25 Δεκεμβρίου Εορτή της Γεννήσεως

Η γέννηση του Θεανθρώπου πραγματοποιήθηκε για την σωτηρία του ανθρώπου. Γίνεται ο Θεός Άνθρωπος και καλεί όπως ο όμοιος τον όμοιο, τον άνθρωπο να σωθεί, ή, όπως γράφεται στο τροπάριο ο Ιησούς Χριστός έγινε ο νέος Αδάμ ώστε «την πριν πεσούσαν αναστήσων εικόνα» και η Θεοτόκος Μαρία γίνεται η νέα Εύα επανορθώνοντας την παρακοή της Εύας.

Στα ευαγγέλια αναφέρεται η απογραφή που έγινε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον Καίσαρα Αύγουστο. Κάθε υπήκοος όφειλε να πάει στον τόπο καταγωγής του για να απογραφεί, έτσι ο Ιωσήφ ο μνήστωρ και η Θεοτόκος Μαρία ξεκίνησαν ταξίδι προς την Βηθλεέμ, που ήταν ο τόπος καταγωγής τους αφού ανήκαν στη γενιά του Δαβίδ. Η καταγωγή του Ιωσήφ από τον Δαβίδ περιγράφεται αναλυτικά στην αρχή των Ευαγγελίων για να μας δείξει άλλο έναν λόγο για τον οποίο επελέγει ο Ιωσήφ για να προστατέψει την Θεοτόκο και τον Υιό της.

Μετά την απογραφή φτάνει ο καιρός να γεννηθεί το Θείο Βρέφος, αλλά δεν στάθηκε δυνατό να βρουν άλλο μέρος παρά την φάτνη για να μείνουν. Η Παναγία γίνεται Θεοτόκος, γίνεται η κλίμακα από την οποία κατεβαίνει ο Θεός στη γη όπως γράφουν οι Χαιρετισμοί. Ο Ιωσήφ αρχικά ταράζεται, αλλά μαθαίνει για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και θαυμάζει τα έργα του Θεού. Αυτά τα συναισθήματα του Ιωσήφ και η προσωρινή ολιγοπιστία του μετά τον Ευαγγελισμό εικονίζονται κάποιες φορές και στην εικόνα της Γεννήσεως, με τον Ιωσήφ να αντιμετωπίζει τον Πειρασμό, που έχει την μορφή ενός γέρου μακριά από την φάτνη. Τα τρία αστέρια στο πέπλο της Παναγίας, τόσο στη Γέννηση όσο και σε άλλες αγιογραφίες, συμβολίζουν ότι είναι Αειπάρθενος: Παρθένος πριν, κατά και μετά τον τόκο.

Γεννιέται ο Χριστός και οι άγγελοι υμνούν την θεία γέννηση και, όπως γράφουν οι Χαιρετισμοί, όλοι οι άγγελοι έχουν εκπλαγεί από το θαύμα της ενανθρωπήσεως του Θεού, βλέπουν τον απρόσιτο Θεό προσιτό σε όλους ως άνθρωπο. Οι ποιμένες, οι φτωχοί βοσκοί που βρίσκονταν στην ύπαιθρο κοντά στην φάτνη, υπακούν στο κάλεσμα ενός αγγέλου, ακούν τον αγγελικό ύμνο «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» κι έρχονται στην φάτνη για να προσκυνήσουν τον Χριστό και να γίνουν μάρτυρες κι αυτοί του θαύματος της γέννησης του Σωτήρα. Μετά τους ταπεινούς βοσκούς έρχονται να προσκυνήσουν το θείο βρέφος οι Μάγοι, οι πρώτοι Εθνικοί που πίστεψαν στον Χριστό.

Οι Μάγοι έρχονται από την Περσία για να δώσουν τα δώρα τους στον Χριστό, χρυσάφι, σμύρνα και λίβανο. Οι τρεις Μάγοι είδαν στον ουρανό ένα πολύ φωτεινό αστέρι, Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης, λένε ότι δεν ήταν φυσικός αστέρας, αλλά άγγελος Κυρίου που εμφανίστηκε στους Μάγους ως φωτεινό αστέρι. Στην αγιογραφία της Γέννησης του Χριστού, το άστρο είναι ένα μεγάλο φωτεινό σχήμα πάνω από την φάτνη με τρεις ακτίνες που καταλήγουν στον νεογέννητο Χριστό, συμβολίζοντας έτσι την Αγία Τριάδα (ένας Θεός, τρία Πρόσωπα).

Όταν έφτασαν οι τρεις Μάγοι στην Ιερουσαλήμ ρωτούσαν πού θα βρουν τον νεογέννητο βασιλιά. Τα νέα κυκλοφόρησαν και ο Ηρώδης, βασιλιάς των Ιουδαίων, φοβήθηκε ότι θα χάσει τον θρόνο και την εξουσία του. Συναντήθηκε με τους Μάγους και τους ζήτησε αφού προσκυνήσουν να τον ενημερώσουν που βρίσκεται για να τον προσκυνήσει κι εκείνος. Στην πραγματικότητα όμως, ο Ηρώδης ήθελε να σκοτώσει τον νεογέννητο βασιλιά που θα του 'παιρνε τάχα τον θρόνο. Αφού έγινε η προσκύνηση των Μάγων, ένας άγγελος εμφανίστηκε και τους προειδοποίησε για τις κακές προθέσεις του Ηρώδη, έτσι οι Μάγοι επιστρέφουν στην Περσία χωρίς να πουν τίποτα στον Ηρώδη.

Η ανοησία και η παράνοια του Ηρώδη θα τον οδηγήσουν σε ένα φρικτό έγκλημα: διατάζει την σφαγή όλων των νηπίων, από νεογέννητα ως δύο χρονών. Τον Χριστό δε θα τον βρουν, είχε λάβει χώρα η φυγή στην Αίγυπτο καθώς ο Ιωσήφ είχε ειδοποιηθεί από ένα άγγελο και προφύλαξε «το παιδίον και τη μητέρα αυτού».
Θα σφάξει όμως ο Ηρώδης όλα τα μικρά παιδιά που θα βρει. Την μνήμη «των υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων 14000 αγίων νηπίων» τιμά η Εκκλησία μας στις 29 Δεκεμβρίου. Ο Ηρώδης θα πεθάνει λίγο καιρό αργότερα με φρικτούς πόνους - σκουλήκια έτρωγαν το σώμα του τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Ο Ιωσήφ ενημερώνεται πάλι από άγγελο του Θεού ότι με τον θάνατο των διωκτών πέρασε ο κίνδυνος και επιστρέφει στο Ισραήλ, στην Ναζαρέτ της Γαλιλαίας.

Με τη γέννηση του Χριστού χωρίζεται η ιστορία στη μέση - προ Χριστού και μετά Χριστόν, δείχνοντας έτσι πόσο σημαντικό είναι αυτό το γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία, στην πορεία του ανθρώπου προς τον Θεό.

ΜΕ  ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ  ΚΑΤΑΝΥΞΗ Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΙΣ  ΓΟΥΡΝΕΣ

Με ευλάβεια, μεγαλοπρέπεια και  κατάνυξη καθώς και με τη συμμετοχή πλήθους ευλαβών πιστών πανηγύρισε και φέτος η Ενορία Γουρνών Πεδιάδος, το διήμερο 2 και  3  Νοεμβρίου, την  εορτή της  Μετακομιδής  του Σεπτού Λειψάνου του Προστάτη και Πολιούχου της, Αγίου Γεωργίου του  τροπαιοφόρου.

Ο Μέγας Πανηγυρικός  Εσπερινός άρχισε  στις 5:30  το απόγευμα της Κυριακής  2 Νοεμβρίου.

Την επομένη, στις 7.00 το πρωί, εψάλη η Ακολουθία του Όρθρου και ακολούθησε  Θεία Λειτουργία, ευλόγηση  των Άρτων και Λιτάνευση της  Ιεράς  Εικόνας του Αγίου, στο παλαιό χωριό, με άλογα της περιοχής.