Έχει προβλήματα η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Το βασικό θέμα σε μία επείγουσα και βιαστικά συγκληθείσα σύσκεψη κορυφής που έγινε πρόσφατα στις Βρυξέλλες φάνηκε να είναι οι σημαντικές ανησυχίες που επρόκειτο να καθησυχάσει: ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση απειλεί να χωρίσει την Ευρώπη σε αντίπαλα στρατόπεδα.

Παρόντες στη συνάντηση ήταν εκπρόσωποι της Βουλγαρίας, της Γαλλίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Τσέχικης Δημοκρατίας και της Μάλτας. Μία επείγουσα αίτηση από την Ουγγαρία για ένα μεγάλο ‘ξελάσπωμα’ με εγγύηση για τα νεώτερα, Ανατολικά μέλη απορρίφθηκε κατηγορηματικά από την ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, τη Γερμανία, και έλαβε ελάχιστη υποστήριξη από άλλες χώρες, φέρνοντας τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας στη θέση να απαντήσει: "Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε ένα νέο Σιδηρό Παραπέτασμα να στηθεί και να χωρίσει την Ευρώπη".  Με αβέβαιη ηγεσία και ελάχιστους ισχυρούς συλλογικούς οργανισμούς, η Ευρωπαϊκή Ένωση αγωνίζεται με τις πιέσεις που έχει δημιουργήσει αναπόφευκτα αυτή η κρίση ανάμεσα σε 27 χώρες με άνισα επίπεδα ανάπτυξης, σύμφωνα με ενήμερους παρατηρητές. Η παραδοσιακή έννοια της «αλληλεγγύης» υπονομεύεται από πιέσεις οπαδών του προστατευτισμού προς κάποιες χώρες μέλη και τις δυσχέρειες της διατήρησης ενός κοινού νομίσματος, του ευρώ, για μία περιοχή που έχει αποκλίνουσες οικονομικές ανάγκες. Ιδιαίτερα οξύτατα οικονομικά προβλήματα σε κάποια νεώτερα μέλη που κάποτε υπήρξαν μέρος του Σοβιετικού μπλοκ έχουν μόνο χειροτερέψει τα πράγματα. 

"Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει τώρα να αποδείξει αν πρόκειται για μία ένωση μόνο για περιόδους ευημερίας ή έχει μία πραγματική από κοινού πολιτική μοίρα," σχολίασε ένας ξένος δημοσιογράφος. "Πάντα υποστηρίζαμε ότι δεν μπορείτε στην ουσία να έχετε μία νομισματική ένωση χωρίς να αποτελεί και πολιτική ένωση, και εμείς δεν έχουμε μία τέτοια."

Τα προβλήματα είναι βασικά δισυπόστατα: εντός του εσωτερικού πυρήνα των εθνών που χρησιμοποιούν το ευρώ ως το βασικό τους νόμισμα, και εντός της ευρύτερης Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα 16 έθνη που χρησιμοποιούν το ευρώ πρέπει να υποκύψουν στην νομισματική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Αυτό εμποδίζει μερικά μέλη που πλήττονται σκληρότερα από την οικονομική ύφεση, όπως η Ιρλανδία, η Ισπανία , η Ιταλία και η Ελλάδα, από το να πάρουν μονομερώς ριζικά μέτρα για να προωθήσουν τις οικονομίες τους.