Η μητέρα μου, Φράνσις Γκλέϊκεν, απεβίωσε στις 15 Ιανουαρίου σε ηλικία 85 ετών εδώ στο Δουβλίνο, της Ιρλανδίας. Επί 22 χρόνια πήγαινε στις Γούβες, δύο φορές το χρόνο, με εμένα και το σύντροφο μου, τον Σόν, και είχε πολλές πολύτιμες φιλίες στην περιοχή. Επομένως, γράφω αυτό το γράμμα ως ένδειξη προς ανάμνηση της μητέρας μου.

Αγαπούσε την Κρήτη τόσο πολύ και αδημονούσε για τις επισκέψεις της. Είχαμε κάνει πάρτι για τα ογδοηκοστά της γενέθλια πριν μερικά χρόνια, στο καφενείο Ευκάλυπτος στις Πάνω Γούβες, και όλοι οι φίλοι μας παρευρέθησαν.

Η μητέρα μου ήταν λαμπρή μουσικός και μια ευχή που είχε ήταν να παίξει βιολί στο χωριό, πράγμα που έκανε στα γενέθλια της, με ένα ζευγάρι άλλων μουσικών. Παίζαμε η μητέρα μου κι εγώ  κάθε εβδομάδα στη μονάδα πρεσβύτερων κατοίκων, εδώ στη κωμόπολη Μπλάντσαρταουν, μέχρι τη βδομάδα που έπαθε εγκεφαλικό στις 15 Δεκεμβρίου του περασμένου έτους.

Όλη της τη ζωή έπαιζε μουσική σε όλων των ειδών τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Η  μουσική ήταν η ζωή της. Συνταξιοδοτήθηκε από τη διδασκαλία μόλις πριν πέντε χρόνια και είχε μια θαυμάσια παιδική ορχήστρα.

Όπως είπα, η μαμά είχε πολλούς φίλους στις Γούβες και στου Κοκκίνη Χάνι και αγαπούσε να διαβάζει Τα Χρονικά για να μαθαίνει όλα τα νέα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσετε όλους τους φίλους της εκεί, για όλα τα ευγενικά συλλυπητήρια γράμματα και τηλεφωνήματα. Ελπίζουμε , να έρθουμε το καλοκαίρι να τους δούμε όλους.

Με εκτίμηση,

Μαίρη Ράϊαν.