Που είναι τα ψάρια;

Αγαπητοί φίλοι της θάλασσας. Με αφορμή μια μικρή βόλτα που έκανα το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος με το φουσκωτό μου μέχρι την "κολοκύθα", απέναντι από την Πλάκα, θα ήθελα να ασχοληθώ λίγο με την έλλειψη ψαριών.

Αυτές τις τρεις μέρες, πέρασα αρκετές ώρες με το γιό μου στη θάλασσα, εξερευνώντας το βυθό. Μόνο με μια λέξη θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το θέαμα. Απογοητευτικό! Ούτε λέπι.

Σίγουρα οι λόγοι είναι πολλοί. Πρώτον, η υπεραλίευση η οποία ξεκινά με το τέλος του 'Β Παγκόσμιου Πολέμου, στη διάρκεια του οποίου το σύνολο των αλιευτικών στόλων καταστράφηκε, με αποτέλεσμα τα έθνη  να ξεκινήσουν από το μηδέν. Ενοποίησαν όλα τα επιτεύγματα της τεχνολογικής προόδου που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου όπως σόναρ, κ.λ.π. εφαρμόζοντας τα στην αλιεία.

Έπεται η αλλαγή των κλιματολογικών συνθηκών. Το πρόβλημα έχει διογκωθεί στο οικοσύστημα με  την τήξη των πάγων, την άνοδο της θερμοκρασίας και ασφαλώς, τη μόλυνση. Επίσης, τα λύματα των αποχετεύσεων και το χλώριο από τις χιλιάδες πισίνες που ρίχνουν κάποιοι ασυνείδητοι παράνομα στη θάλασσα, φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την καταστροφή.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν ακόμα λόγο, ο οποίος είναι ίσως και ο βασικότερος. Η έλλειψη μέτρων. Με μεγάλη πικρία, διαπιστώνω ότι αυτοί που μας κυβερνούν εθελοτυφλούν. Κανείς από τους αρμόδιους φορείς, τα υπουργεία και τα λιμεναρχεία δεν ευαισθητοποιούνται. Ενδέχεται να αφυπνιστούν ίσως, μόνο όταν το ψάρι τελικά λείψει από το τραπέζι τους.

Τότε όμως, θα είναι αργά!