Όταν η Κωνσταντίνα Βασιλάκη, γνωστή από τους φίλους και την οικογένεια της ως Ντίνα, άνοιξε πρόσφατα το μεζεδοπωλείο Καταφύγιο στου Κοκκίνη Χάνι στο δρόμο προς Ανώπολη, κυριολεκτικά έκανε ένα βήμα πίσω στην οικογενειακή παράδοση.

"Ο πατέρας μου είχε ένα υπέροχο καφενείο εδώ για πολλά χρόνια", αναπόλησε η Ντίνα με μια έκφραση νοσταλγίας. "Εγώ και οι αδελφές μου συνηθίζαμε να βοηθάμε μετά το σχολείο και στις θερινές διακοπές, σερβίροντας μεζέδες, και κάνοντας μικροδουλειές στο μαγαζί. Ήταν τεράστια εμπειρία".

Ο πατέρας της, Γιώργος, ξεκίνησε την επιχείρηση το 1989, και αμέσως έγινε δημοφιλής με ντόπιους αλλά και επισκέπτες. Δυστυχώς, πέθανε το 2000, όταν η Ντίνα ήταν 25, και το καφενείο έκλεισε.

"Δεν ήμουν έτοιμη να διευθύνω την επιχείρηση την περίοδο εκείνη, όμως την είχα κατά νου για το μέλλον", θυμήθηκε.

Το 2004, η Ντίνα, γεννηθείσα στην Γερμανία αλλά μεγαλωμένη στην Ανώπολη, γνώρισε το Μάριο Παπαδάκη Χατζηγιαννάκη από το Ηράκλειο και παντρεύτηκαν λίγο καιρό αργότερα. Το ζευγάρι έκανε δυο παιδιά, το Δημήτρη , 4 και την Ελένη, 2, που πήρε το όνομα από τη μητέρα της Ντίνας. "Ο Μάριος και εγώ σχεδιάζαμε πάντα να ανοίξουμε μια ταβέρνα εδώ και γι'αυτό δεν ανακαινίσαμε το κτήριο σε σπίτι", εξήγησε. "Έπειτα, όταν το επέτρεψε η οικονομική μας κατάσταση, ανοίξαμε".

Αυτό έγινε πριν έξι μήνες, και το Καταφύγιο, όπως ονομάστηκε, καθιερώθηκε από εκείνη τη στιγμή. Το μεζεδοπωλείο είναι μια ξύλινη κατασκευή τύπου σαλέ, ένας ζεστός και υπέροχος χώρος με άνετη ατμόσφαιρα. "Όλα στην  ταβέρνα, με προσεγμένη σχεδίαση, έπρεπε να έχουν την έγκριση της Ντίνας", είπε ο Μάριος. Αυτή του έδωσε το όνομα και το σχεδίασε, βασιζόμενη στις αναμνήσεις της από τη Γερμανία. Γι'αυτό είναι και τόσο μοναδικό".

Η Ντίνα έχει δυο αδελφές, τη Μαρία και την Πηνελόπη, γεννημένες στη Γερμανία, όπου ο πατέρας τους εργαζόταν την περίοδο εκείνη. Η οικογένεια επέστρεψε όταν η Ντίνα ήταν πέντε ετών.

Ενώ η διακόσμηση του Καταφύγιου είναι πραγματικά κάτι το ιδιαίτερο, είναι μόνο μια νύξη όσον αφορά τις μαγειρικές απολαύσεις που συναντά κάποιος μέσα.

Κατόπιν κοπιώδους έρευνας, η Ντίνα και ο Μάριος βρήκαν τη σεφ Μαρία Πουρσανίδου, 40 ετών με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη. Η Μαρία, ούσα έμπειρη σεφ για 20 χρόνια, είχε τη δική της καφετέρια και μετά ταβέρνα στα Γιαννιτσά. 

"Το μενού είναι κυρίως δική της δημιουργία με τέτοιες σπεσιαλιτέ όπως το πιάτο της Αλεπούς, και το πιάτο της Ευτέρπης, τα οποία έχουν γίνει πολύ δημοφιλή πιάτα για τους πελάτες μας", είπε η Ντίνα. "Το πιάτο της Αλεπούς είναι με κρέμα και καλαμπόκι και το πιάτο της Ευτέρπης είναι με σάλτσα μουστάρδας και άνηθο, και μπορούν και τα δυο να γίνουν με κοτόπουλο ή χοιρινό.

Ονομάζεται το πιάτο της Αλεπούς, επειδή η αλεπού τρώει το κοτόπουλο και το κοτόπουλο το καλαμπόκι…Το όνομα Ευτέρπη το σκεφτήκαμε επειδή είναι ένα μοναδικό όνομα που ταιριάζει για ένα αξέχαστο πιάτο όπως αυτό".

"Και", ο Μάριος προσέθεσε, "ακόμα και τα υπόλοιπα πιάτα, μολονότι παραδοσιακά είναι ιδιαίτερα εύγευστα επειδή η Μαρία τους προσθέτει την δική της πινελιά με τις τεχνικές μπαχαρικών, μερικές εκ των οποίων βασίζονται στα φαγητά της Θεσσαλονίκης".

"Χρησιμοποιούμε περισσότερα μπαχαρικά στο Βορρά", εξήγησε η Μαρία. "Και κάποια διαφορετικά καρυκεύματα από αυτά που χρησιμοποιούνται σε παραδοσιακό Κρητικό φαγητό, πιθανόν επειδή πολλοί από εμάς τους Θεσσαλονικείς έχουμε καταβολές από τη Μικρά Ασία". 

Εν γένει, υπάρχουν πάνω από 60 πιάτα στο μενού του Καταφύγιου, που είναι ανοικτό καθημερινά έως τα μεσάνυχτα, αλλά αναθεωρείται διαρκώς, καθώς η σεφ, μαζί με την Ντίνα και το Μάριο, προσθέτουν και πειραματίζονται με νέες γεύσεις.

"Ενώ το Καταφύγιο είναι γεμάτο από οικογενειακή παράδοση, γράφουμε και τη δική μας ιστορία και αυτή είναι η κληρονομιά μας στα παιδιά μας", είπε ο Μάριος κλείνοντας.