Τα φαινόμενα απατούν

Ας μου επιτραπεί να μιλήσω για το σύντροφο μου. Είναι ένας ψηλός άνδρας, γύρω στο 1,90. Είναι αρκετά μεγαλόσωμος επίσης, ευσταλής, γύρω στα 85 κιλά καθαρό βάρος. Έτσι συνήθως, κάνει μια βαριά πρώτη εντύπωση, αλλά υπάρχει κάτι παραπάνω. Ήταν καταδρομέας στο στρατό, με μπλε μπερέ ή κάτι τέτοιο, υπήρξε κικ μπόξερ και δούλεψε ως πορτιέρης σε κάποια μεγάλα κλαμπ.

Εν ολίγης, θα λέγαμε ότι δεν είναι κάποιος με τον οποίο θα μπορούσε να παίξει κανείς. Εγώ, από την άλλη;

Λοιπόν, είμαι 1,56 ψηλή (ή κοντή), γύρω στα 50 κιλά στα καλά μου και πραγματικά, η εμφάνιση μου δεν τρομάζει ούτε μύγα. Έτσι, ακριβώς χάρη στην εικόνα μου, έχουμε τα εξής: μεγαλόσωμος, ψηλός άνδρας και κοντή, μικροσκοπική γυναίκα με απλήρωτο λογαριασμό τηλεφώνου.

Όπως όλοι ίσως γνωρίζετε, ένας απλήρωτος λογαριασμός σας αφήνει με ένα κινητό τηλέφωνο, με κλήση μόνο επειγόντων περιστατικών. Εγώ – θυμωμένη!. Οι άνθρωποι στην άλλη άκρη της γραμμής επειγόντων περιστατικών δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένοι μαζί μου, αφού δεν νόμιζαν ότι ήταν επείγον. (Ναι καλά, δείτε αν νοιάζομαι…).

Έτσι, ο μεγαλόσωμος μου, ψηλός άνδρας αποφάσισε να πάει στο κατάστημα τηλεφωνίας να δει τι στην ευχή πήγε λάθος, να πληρώσει και να μας κάνουν επανασύνδεση. Μισή ώρα αργότερα ήταν πίσω. "Γλυκιά μου, σύμφωνα με τα λεγόμενα τους έχουμε εξοφλήσει!". Ε, συγνώμη, το τηλέφωνο μου ήταν εντελώς νεκρό και τώρα ήμουν δυστυχισμένη (περιγράφοντας συγκρατημένα). Αρπάζοντας τα κλειδιά του αυτοκινήτου, μουρμούρισα κάτι όπως "θα το αναλάβω εγώ" και " ανίκανοι άνθρωποι σε μικρά ηλίθια γραφεία , εντελώς αναίσθητα και πραγματικά γαϊδούρια". "μπαίνοντας στο κατάστημα τηλεφωνίας, απαίτησα μια ξεκάθαρη εξήγηση για τη διακοπή της τηλεφωνικής μου γραμμής και γιατί κανείς δεν ήθελε πριν μισή ώρα να πάρει χρήματα έτσι ώστε να έχω επανασυνδεθεί τώρα.

Ειλικρινά σκέφτηκα ότι ήμουν ευγενική…ευθύς, αυστηρή…και σωστή. Οι άλλοι τρεις πελάτες στο κατάστημα, πιθανόν δεν συμφωνούν με αυτό, αλλά δεν μπορούμε και να ικανοποιήσουμε τους πάντες.   

Απελπισμένες καταστάσεις, αναζητούν απελπισμένα μέτρα. Τέλος πάντων, φάνηκε ότι υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα στον υπολογιστή, πλήρωσα και μετά από 20 λεπτά επανασυνδέθηκα με τον υπόλοιπο κόσμο. Δύο μέρες αργότερα, το έτερον ήμιση έλαβε ένα τηλεφώνημα από την εταιρεία: "Πραγματικά, πληρώσαμε", ήταν η πρώτη του αντίδραση. "Συγνώμη κύριε", ακούστηκε μια γλυκιά φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής. "Σας τηλεφωνώ απλώς για να σας πω ότι μπορείτε να παραλάβετε μια νέα τηλεφωνική συσκευή στα καταστήματα μας ως αντάλλαγμα της αυξανόμενης πίστωσης σας". Με ένα πλατύ χαμόγελο, άρπαξε τα κλειδιά του αυτοκινήτου φωνάζοντας "γλυκιά μου θα πάω να σου πάρω νέο τηλέφωνο".

Μια ώρα αργότερα ήταν πίσω. Με μια συγχυσμένη έκφραση στο πρόσωπο του, μου έδειξε το νέο μου παιχνίδι και τον ρώτησα γιατί έδειχνε τόσο αμήχανος και μπερδεμένος. "Τίποτα το σημαντικό γλυκιά μου", μουρμούρισε ήσυχα. "Πρέπει να σε θυμήθηκαν, διότι με ήθελαν να σου τηλεφωνήσω για να βεβαιωθούν ότι ήταν ΟΚ αν έπαιρνα εγώ το τηλέφωνο. Είπαν ακόμα ότι δεν με ήθελαν να βρω τον μπελά μου με την Σύζυγο! Φαντάσου, δεν έλαβαν καν υπόψη ότι το συμβόλαιο είναι στο όνομα μου!".

Γελάσαμε μέχρι δακρύων. Βλέπετε, μπορεί να είμαι κοντή και μικροσκοπική, αλλά κανείς δεν μπορεί να τα βάλει μαζί μου.