Αυτό το μήνα, παραθέτω μια συνέντευξη της κα. Μόνικα Χατζάκη-Άκερμαν, μέλους του συλλόγου Γονέων του Καλλιτεχνικού Σχολείου Ηρακλείου και Εκπρόσωπος στην Ένωση Γονέων, όπου κατέχει τη θέση της Αντιπροέδρου και είναι εκπρόσωπος της, στη Δημοτική Επιτροπή Παιδείας και στην Ομοσπονδία Γονέων του Νομού Ηρακλείου.

Από τη θέση που έχετε στην Επιτροπή Παιδείας του δήμου Γουβών,  θα μας περιγράψετε σε γενικές γραμμές την κατάσταση που ζούμε στα σχολεία Α/θμιας και Δ/θμιας εκπαίδευσης του δήμου Γουβών;

Κατά κύριο λόγο,  η θέση μου στην Επιτροπή Παιδείας είναι να συμμετέχω στη σωστή κατανομή των χρημάτων, για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολικών μονάδων του δήμου μας.

Επίσης, υπάρχει η χρηματοδότηση για τη συντήρηση και επισκευή των σχολικών κτιρίων, που με υπουργική απόφαση το 1994 έγινε υποχρέωση των δήμων, και εκεί είναι που εντοπίζεται το πρόβλημα.

Το 2008, η χρηματοδότηση προς το δήμο Γουβών για συντηρήσεις κ’ επισκευές όλων των σχολικών μονάδων ήταν 15.000€. Αναλογούν λοιπόν σε κάθε σχολείο του δήμου περίπου 1000€ ετησίως, κάτι που φτάνει μόνο για τους ελαιοχρωματισμούς του. Κατανείμαμε περίπου 37.000€, δηλαδή 12.000€ πάνω από την κρατική χρηματοδότηση.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του δήμου μας είναι, η κτιριακή υποδομή. Τώρα και χρόνια, δεν καλύπτουν ούτε σε μικρό ποσοστό το μαθητικό δυναμικό που υπάρχει, λόγω της ραγδαίας πληθυσμιακής αύξησης και χρόνια τώρα μπαλώνουμε τα κενά με προσωρινές λύσεις όπως λυόμενες αίθουσες, παραρτήματα και σχολεία που συστεγάζονται, προσωρινές λύσεις που με τον καιρό έγιναν μόνιμες.

Η επίλυση του στεγαστικού προβλήματος απαιτεί την προώθηση στο χώρο της παιδείας, μεγάλο χρηματικό κεφάλαιο, κάτι που με τη σημερινή κρίση μπορεί να μην συμβαδίζει, αλλά υπάρχουν αρκετές χρηματοδοτικές ευκαιρίες μέσω περιφερειακών και ευρωπαϊκών προγραμμάτων, που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν.

Πως μπορεί να βοηθήσει η Ένωση Γονέων του δήμου μας στα προβλήματα που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια;

Η δύναμη που δημιουργείται από την Ένωση των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων με τη συχνή και συλλογική καταγραφή των προβλημάτων, βοηθά στην προώθηση τους και αυξάνει την βαρύτητα της πίεσης και διεκδίκησης  προς τους αρμόδιους φορείς. Επίσης, πιστεύω πως βοηθά στη σύσφιξη των σχέσεων των γονέων, του δήμου μας.

Ποια θεωρείτε την πιο ευτυχισμένη φάση στη "θητεία" σας, στο χώρο της διεκδίκησης στην παιδεία και ποια την πιο απογοητευτική;

 Η κάθε επιτυχία έστω και κατά το ήμισυ ήταν μια νίκη, αλλά όταν μιλάμε για ευτυχισμένες στιγμές είναι οι στιγμές που έζησα με τα παιδιά. Τα χαμόγελα των παιδιών, ήταν το μεγαλύτερο "ευχαριστώ" που έχω λάβει ποτέ. Επίσης, θα ήθελα  να τονίσω πως ότι πετύχαμε, το πετύχαμε ομαδικά και συλλογικά. 

Η μεγαλύτερη μου απογοήτευση είναι γνωστή, η εκκρεμότητα της υλοποίησης των νέων κτιριακών εγκαταστάσεων του δημοτικού σχολείου Κοκκίνη Χάνι, ενώ έχουμε στα χέρια μας την υπουργική του απόφαση από το Μάιο του 2004. 

Τι θα απαιτούσατε από τις ηγεσίες των σημερινών κομμάτων στην Ελλάδα, για να πετύχει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση;

Καταρχήν, πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως χρειάζονται άμεσα μεγάλες μεταρρυθμίσεις, για μια διαφορετική δομή στο πρόγραμμα των μαθημάτων αλλά και σημαντικές διαφοροποιήσεις ακόμα και στις κτιριακές υποδομές, σε σχέση με τις υπάρχουσες. Η παιδεία στην Ελλάδα, χρειάζεται άμεση αύξηση της χρηματοδότησης, διότι η επένδυση στην παιδεία σημαίνει βελτίωση στο μέλλον της ελληνικής οικονομικής ανταγωνιστικότητας, παγκοσμίως. Το όραμα: Σύγχρονα υποχρεωτικά ολοήμερα σχολεία, με πιστοποιημένα μαθήματα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για εξωσχολική εκπαίδευση και μόνιμες θέσεις δασκάλων και καθηγητών, ανάλογα με το μαθητικό δυναμικό,  σε κάθε σχολική μονάδα.