Αποφασίζω να πάω στο ταχυδρομείο και να το αναφέρω. "Δεν έρχονται, επειδή προφανώς δε σου στέλνει κανένας", μου απαντά αγενέστατα η υπάλληλος και με παραπέμπει στον προϊστάμενο της. Τηλεφωνώ στον προϊστάμενο και του εξηγώ πως δε λαμβάνω κανένα γράμμα. "Επειδή προφανώς οι αποστολείς γράφουν λάθος τη διεύθυνση", απαντά εκείνος με τη σειρά του! Πέρα από το γεγονός ότι υποτίμησε τη νοημοσύνη τόσο εμένα όσο και των φίλων μου, του είπα ευγενικά για το γραμματοκιβώτιο, για τα γράμματα στο πεζοδρόμιο και για τη χαμένη αλληλογραφία, ζητώντας του –επαναλαμβάνω ευγενικά- να μιλήσει στον ταχυδρόμο επειδή εγώ δεν μπορώ να τον πετύχω κάποιο πρωινό.

Μερικές μέρες αργότερα, κάτι φαίνεται μέσα στο κουτί μου! Η χαρά μου απερίγραπτη! Το ανοίγω και τι να δω! Μέσα του υπάρχει η αλληλογραφία ολόκληρης της πολυκατοικίας! "Είναι εντελώς ηλίθιος; Δε μπορεί να διαβάσει απ’ έξω το όνομά μου;", σκέφτομαι έξαλλη. Όταν αυτό συνέχισε να γίνεται κάθε μέρα, έγραψα σε ένα χαρτί με μεγάλα μαύρα γράμματα και το κόλλησα απ’ έξω: "ΜΟΝΟ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΜΑΡΙΑ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ ΕΝΤΟΣ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ" Μαντέψτε! Το αγνόησε! Εκτός από ανόητος, μήπως ήταν και λιγάκι τυφλός;

Μέχρι μια μέρα… Γύρναγα στο σπίτι κατά τις έντεκα το πρωί και τον είδα από τον απέναντι δρόμο να γεμίζει το κουτί μου με την αλληλογραφία όλης της πολυκατοικίας. Έτρεξα και τον πρόλαβα! Προσπάθησα να είμαι ήρεμη κι ευγενική κι αφού του είπα "καλημέρα" και ποια ήμουν, με κοίταξε αγριεμένα και είπε: "Εσύ είσαι η έξυπνη που έκανε παράπονα στο διευθυντή"; Έμεινα άναυδη!

Ναι, αγαπητοί αναγνώστες, αυτή είναι η Ελλάδα, η χώρα μου! Η χώρα που πάντα εσύ έχεις άδικο κι είσαι παράλογος, επειδή περιμένεις το αυτονόητο! Η χώρα που ο ένας σε στέλνει στον άλλο και ποτέ δεν πρόκειται να βρεις αυτό που ψάχνεις, ούτε έστω να σου πούνε μια πειστική δικαιολογία, ούτε καν μια συγγνώμη! Οπότε…ο ταχυδρόμος μου συνεχίζει και γεμίζει το ωραίο κι ολοκαίνουριο γραμματοκιβώτιο μου με όλων τα γράμματα…κι εγώ συνεχίζω κι είμαι ήρεμη κι ευγενική. Τουλάχιστον, καλύτερα να είναι τα γράμματα μου μέσα στο κουτί κι ας είναι μέσα και των άλλων, παρά πεταμένα στο πεζοδρόμιο…