Ενδοσκόπηση

 Άλλος ένας χρόνος  πέρασε.  Όλοι ξαναπεράσαμε το Χριστουγεννιάτικο άγχος για να πάρουμε το σωστό δώρο για το σωστό πρόσωπο στα πλαίσια του προϋπολογισμού μας, παλεύοντας στους φωτισμένους δρόμους γεμάτους από εύθυμους αλλά και ευέξαπτους  αγοραστές. Όλοι μας στολίσαμε με παραδοσιακό τρόπο το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας, με υψηλές προσδοκίες για τις οικογενειακές συναθροίσεις,  ενώ ταυτόχρονα  καβγαδίσαμε με το σύζυγο και τα παιδιά μας για τα, ξανά, μπερδεμένα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια και το περσινό γέμισμα της γαλοπούλας. Οι προσδοκίες ήταν υψηλές για ακόμη μια φορά,  επειδή θελήσαμε αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα καλύτερα, τα πιο αξιοσημείωτα από ποτέ. Έτσι, ελπίζω ειλικρινά ότι οι γιορτές σας ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες σας...ή μπορεί και να μην το εύχομαι.

Αυτό εξαρτάται απόλυτα στο τι είδους ευχές κάνατε τους τελευταίους μήνες και  ποιες ήταν οι βαθύτερες επιθυμίες και σκέψεις σας;  Ήταν υλιστικές; Ένας καινούργιος υπολογιστής ή ένα όμορφο κόσμημα ήταν το μόνο πράγμα που κατέλαβε το μυαλό σας; Τότε δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν το πήρατε ή όχι, αφού χάνετε έτσι κι αλλιώς. Μήπως προσευχηθήκατε για προσωπικό οικονομικό κέρδος όπως τα σωστά νούμερα του Τζόκερ ή ένα τζάκποτ στο καζίνο; Kαι πάλι, δεν δίνω δεκάρα. Διότι το πνεύμα των Χριστουγέννων όχι μόνο σας προσπέρασε αλλά ούτε καν χτύπησε την πόρτα σας. Και αυτό σας κάνει ένα αξιολύπητο άτομο. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν δεν εύχομαι να περάσατε καλά. Εάν γεμίζοντας την κοιλιά σας με πανάκριβα φαγητά καθώς ανοίγατε τα δώρα σας ήταν το μόνο που θέλατε να κάνετε για τα Χριστούγεννα, τότε ειλικρινά σας εύχομαι μια βδομάδα στο κρεβάτι με γαστρεντερίτιδα (εξαιτίας ενός χαλασμένου αστακού) και ένα νέο παιχνίδι υπολογιστών με οδηγίες μόνο στα Κινεζικά.

Στ' αλήθεια τώρα, τι είναι πια τα Χριστούγεννα εκτός από έναν εμπορευματοποιημένο εορτασμό του εγωκεντρισμού μας; Αυτό δεν σας ενοχλεί απίστευτα; Θα έπρεπε.

Γιατί πριν πάρα πολλά  χρόνια, γεννήθηκε ένα παιδάκι που μεγαλώνοντας μας κήρυττε την αγάπη, την ευγένεια, την συγχώρεση και άλλα τέτοια και έπειτα πέθανε στο σταυρό για να μας το αποδείξει κιόλας και, να σας πω,  έχω την εντύπωση ότι δεν εννοούσε αυτό που κάνουμε εμείς!

Και τώρα, αν κάναμε σαλάτα τα Χριστούγεννα, ας δούμε αν μπορούμε να σώσουμε τουλάχιστον το νέο έτος!  Διά του παρόντος, αν και πιθανώς στο κρεβάτι με κράμπες  και άλλες σοβαρές στομαχικές διαταραχές εξαιτίας του εν λόγω αστακού ή άλλου ‘’θαλασσινού’’, οι επιθυμίες μου για το 2010 σε όλους μας, είναι: Συμπόνια, Ενσυναίσθηση και Ενδοσκόπηση.

Καλή Χρονιά.