Θα θέλαμε όλοι τα αγαθά να παρέχονται ισότιμα και χωρίς διάκριση, σε όλους τους πολίτες και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Ωστόσο, κυρίως λόγω των συνθηκών στη δημόσια εκπαίδευση, όσω και των αναγκών και επιλογών των εκπαιδευτικών, η δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα έχουν διαχωριστεί. Η ιδιωτική εκπαίδευση υπήρχε από την αρχαία Ελλάδα. Έτσι ο μαθητευόμενος έπρεπε να επιλέξει , ή να επιλεγεί από τον κατάλληλο δάσκαλο και να αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις για τη διασφάλιση ενός παραγωγικού μέλλοντος.

Έτσι, αν το σκέφτεστε, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως “ενοχική πολυτέλεια”  όπου κάποιες οικογένειες μπορούν να επιλέξουν για τα παιδιά τους την ιδιωτική εκπαίδευση για όλες τις βαθμίδες βασικής εκπαίδευσης, καθώς και για την εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικής και άλλων εξειδικευμένων μαθημάτων. 

Σήμερα, το κόστος της ιδιωτικής εκπαίδευσης είναι προσιτό για τις περισσότερες οικογένειες. Εξαιτίας των πολλών κέντρων ξένων γλωσσών, οι τιμές είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές και οι υπηρεσίες με υψηλά πρότυπα, ιδιαίτερα με αυτά που ανήκουν στην PALSO, ένα σύνδεσμο που επιτηρεί τα ξενόγλωσσα φροντιστήρια για να διασφαλίσει ότι η διδασκαλία και οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι υψηλής ποιότητας.

Μολονότι η ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι μερικές φορές παραγκωνισμένη από το κράτος, και κάποιες άλλες φορές παρεξηγημένη από τα μέσα ενημέρωσης, έχει διαμορφώσει την ταυτότητα και την παρουσία των νέων ανθρώπων σε όλη τη χώρα, και θα συνεχίσει να εξελίσσεται, μαζί με όλες τις άλλες υπηρεσίες που πρέπει να προσφέρει η χώρα.