Με την τρίγλωσση (Ελληνικά-Αγγλικά-Γαλλικά) έκδοση του βιβλίου Κρήτη 1898-1899, 260 σελίδων και  γεμάτο με εκατοντάδες φωτογραφίες, ένα σύντομο αλλά ισχυρό κομμάτι της συναρπαστικής ιστορίας της Κρήτης ζωντανεύει με γραφικό τρόπο.

Δημοσιευμένο από τον Τύπο του Πανεπιστημίου Κρήτης και με έρευνα και τεκμηρίωση από την Ειρήνη Λυδάκη, η ογκώδης αυτή δημοσίευση με υπότιτλο “Φωτογραφικές Μαρτυρίες από το προσωπικό λεύκωμα του Πρίγκηπα Γεωργίου”, o οποίος ήταν ο πρώτος Ύπατος Αρμοστής της αυτόνομης Κρητική Πολιτείας από το 1898 μέχρι το 1906.

Καλύπτοντας τα γεγονότα ενός περίπου χρόνου, εικονογραφεί την άφιξη του Γεωργίου στην Κρήτη, το Δεκέμβριο του 1898 στα Χανιά, καθώς και επίσημες επισκέψεις του στις μεγάλες πόλεις και τις επαρχίες της μεγαλονήσου, αποτυπώνοντας τις προσδοκίες των Χριστιανών στην Κρήτη για την ένωση με την Ελλάδα. Περιλαμβάνονται επίσης στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή του ύπατου αρμοστή στα Χανιά, τότε έδρα της αρμοστείας. Από τις περιηγήσεις τους στην Κρητική ύπαιθρο, καθώς και φωτογραφίες που διασώζουν τοπία και μνημεία.

Ο πρίγκηπας Γεώργιος (1869-1957), βρέθηκε στην Κρήτη σε καιρούς αντίξοους για το νησί, την Ελλάδα, την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Ευρώπη. Το 1898, μετά από μακραίωνη οθωμανική κυριαρχία, η Κρήτη ανακηρύχθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις αυτόνομη πολιτεία. Ο εικοσιεννιάχρονος τότε Γεώργιος διορίστηκε  Ύπατος Αρμοστής με εντολή να αποκαταστήσει την ειρήνη και τις σχέσεις των δυο θρησκευτικών κοινοτήτων, και να εγκαθιδρύσει το νέο αυτόνομο καθεστώς. Οι Κρήτες θεώρησαν το καθεστώς αυτό προσωρινό και δέχτηκαν το νέο ηγεμόνα με την ελπίδα ότι πολύ σύντομα θα εκπλήρωνε το επείγον αίτημα τους, την προσάρτηση της Κρήτης στο ελληνικό κράτος. Τα πρώτα χρόνια της αρμοστειακής διακυβέρνησης, υπήρξαν αποδοτικά: οργανώθηκε νέο θεσμικό πλαίσιο στους τομείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης, της οικονομίας, της υγείας και της εκπαίδευσης. Η Κρητική Εκκλησία οργανώθηκε. Οι πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές έλαβαν χώρα στα μεγάλα Μινωϊκά κέντρα και δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην καταγραφή και διαφύλαξη των σωζόμενων βυζαντινών και βενετικών μνημείων. Ωστόσο, τότε συντελέστηκαν και οι πρώτες καταστροφικές επεμβάσεις των μνημείων αυτών στο πλαίσιο εφαρμογής των πολεοδομικών σχεδίων στις μεγάλες πόλεις.

Η αυταρχική διακυβέρνηση του Γεωργίου, η αδυναμία του να ανταποκριθεί στο ενωτικό αίτημα των Κρητών, και η ολοένα στενότερη εξάρτηση του από τις “Προστάτριες” Δυνάμεις, η δυσλειτουργία του κρατικού μηχανισμού και η συνακόλουθη παρακμή της οικονομίας, προκάλεσαν βαθιά εσωτερική κρίση στο νησί.

Η κρίση του πολιτικού αυτού συστήματος, οδήγησε στην Ευρωπαϊκή απόφαση για την αποπομπή του Γεωργίου, και, για μια ακόμα φορά την αναβολή της Ένωσης.

Ο πρίγκηπας Γεώργιος εγκατέλειψε την Κρήτη, κουβαλώντας τις μνήμες μιας διαδρομής που άρχισε με επιτυχία, αλλά έκλεισε μέσα σε κλίμα προσωπικών και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων και έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας.

Η έκδοση του προσωπικού λευκώματος του Πρίγκηπα Γεωργίου αποτελεί σημαντική ιστορική μαρτυρία που φωτίζει που φωτίζει μια πτυχή του ρόλου που διαδραμάτισε εκείνος στην πολυεθνική τότε Κρήτη, και, κυρίως αποτυπώνει τη φυσιογνωμία του νησιού και τις πατριωτικές προσδοκίες των χριστιανών κατοίκων, οι οποίοι έβλεπαν τον Ύπατο Αρμοστή ως σύμβολο μιας μεταβατικής εποχής, που ήλπιζαν ότι σύντομα θα έφτανε στο τέλος της.