Σίγουρα η Μαρία Μαραγκουδάκη και η Σταυρούλα Σιοπούλου δεν είναι και τόσο μεγάλες για να είχαν μπει στον τρόπο ζωής των Μποέμ λίγες δεκαετίες πριν, αλλά κατά κάποιο τρόπο έχουν πιάσει την ουσία εκείνης της εποχής και την εφάρμοσαν στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

Και, το Bohem Café στου Κοκκίνη Χάνι αντιπροσωπεύει το όνομα του, δίνοντας μια απλή και συνάμα εκλεπτυσμένη νότα στη διασκέδαση των νέων αλλά και μεγαλύτερων σε ηλικία.

Η ιδέα προέκυψε σχεδόν ξαφνικά στις ιδιοκτήτριες-συνεργάτες του Bohem.

“Πρίν από έξι χρόνια, με πτυχίο στο μάρκετινγκ, ήρθα στην Κρήτη για διακοπές, εγκαταστάθηκα στου Κοκκίνη Χάνι, και αποφάσισα να μείνω”, είπε η τριαντάχρονη Σταυρούλα, που κατάγεται από την Καστοριά, αλλά έζησε τα περισσότερα χρόνια της στην Θεσσαλονίκη.

Η Μαρία, 28 ετών, ζώντας στην Αθήνα ανέκαθεν, επισκέφθηκε την Κρήτη πριν από πέντε χρόνια για να ξεκινήσει διετείς σπουδές σε ναυαγοσωστική σχολή. Κι αυτή επίσης, αποφάσισε να μείνει στου Κοκκίνη Χάνι.

“Ζώντας και οι δύο στην ίδια περιοχή, γνωριστήκαμε, γίναμε φίλες και αποφασίσαμε να δραστηριοποιηθούμε”, ανακάλεσε η Μαρία. “Αλλά δεν ήμασταν σίγουρες, αρχικά, τι θέλαμε να κάνουμε. Απλώς κάτι που να αντιπροσώπευε την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής μας”.

To αποτέλεσμα της συνεργασίας τους είναι το Bohem Café, το οποίο ξεκίνησαν περίπου τρία χρόνια πριν.

Ο εσωτερικός χώρος του café συνδυάζει την πέτρα με το ξύλο, φωτογραφίες και πίνακες ζωγραφικής που σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές, με καλή ροκ, σόουλ και τζάζ μουσική, που επιμελείται η  Μαρία, και ζωντανή μουσική κάθε Τετάρτη και Κυριακή.

Τι έκανε τις δυο αυτές κοπέλες να επιχειρήσουν να ανοίξουν café bar σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κόσμο, όπου η εργασία τη νύχτα είναι υποχρεωτική;

“ Εξελλισσόμαστε λόγω ανταγωνισμού”, είπε η Μαρία. “Ξέρουμε ότι προσφέρουμε κάτι περισσότερο διαφορετικό από τα τοπικά μπάρ και κλάμπς, αλλά επίσης γνωρίζουμε ότι πρέπει να προχωράμε”.

“Γι’αυτό συνεχίζουμε να προσφέρουμε νέα πράγματα”, συνέχισε η Σταυρούλα. “Για παράδειγμα, αυτό το μήνα θα έχουμε έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας”.

“Ό,τι κι αν κάνουμε εδώ είναι πρωτότυπο και γίνεται με τον τρόπο μας”, πρόσθεσε η Μαρία. “Υπήρξαν πολλοί που προσπάθησαν να προτείνουν κάτι διαφορετικό, σκεπτόμενοι ότι, ως γυναίκες, θα χρειαζόμασταν βοήθεια. Φυσικά, κάποιοι από αυτούς ήταν άνθρωποι που δεν πέτυχαν στα δικά τους εγχειρήματα”.

Φυσικά, διευθύνοντας ένα café κρατά τις δυο κοπέλες απασχολημένες σχεδόν 24 ώρες το εικοστετράωρο – 7 μέρες την βδομάδα, αλλά όταν βρίσκουν λίγο ελεύθερο χρόνο, μοιράζουν το ενδιαφέρον τους στη φωτογραφία. Επίσης, η Μαρία ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες 14 χρόνια (καλό σπόρ για να χειρίζεται τους απείθαρχους πελάτες), ενώ η Σταυρούλα είναι δεινή ταβλαδόρος και λαμβάνει τακτικά συμμετοχές σε ερασιτεχνικά τουρνουά.