“Καθώς περνούσα μια μέρα, είδα αυτόν τον καημένο τον άνθρωπο να ιδρώνει και να γρυλίζει, μεταφέροντας μεγάλα κουτιά από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη, και έτσι σταμάτησα και τον ρώτησα αν ήθελε βοήθεια”, είπε ο Στήβεν Μπιν, ο οποίος, τότε, είχε πρόσφατα εγκατασταθεί στο Σίσσι από τη γενέτειρα του την Ολλανδία. “Μέχρι που τελειώσαμε με τα κιβώτια είχαμε γίνει φίλοι...και συνέταιροι”.

Ο τύπος που αγκομαχούσε με τα κουτιά όταν ο Στήβεν έτυχε να περνάει ήταν ο Περίανδρος Φαϊτός, με καταγωγή από τη Νεάπολη και εδώ και πολλά χρόνια κάτοικος Σισσίου και ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ. Τη στιγμή της τυχαίας τους συνάντησης, ο Πάρης μετακόμιζε από τον ένα χώρο σε ένα μεγαλύτερο στον κεντρικό δρόμο του Σισίου.

“Όταν προσφέρθηκε να βοηθήσει, σκέφτηκα: ”τι καλός άνθρωπος”, θυμάται ο Περίανδρος. “Αργότερα, όταν αρχίσαμε να μιλάμε, είπε ότι ψαχνόταν για να μπει στις επιχειρήσεις, κι έτσι συζητήσαμε για μια συνεργασία. Είχαμε και κοινούς δεσμούς μια και η σύζυγoς μου, η Άνκ, είναι Ολλανδέζα.

Αρχικά, όταν ο Στήβεν πρωτοήρθε στην Κρήτη από το Ρότερνταμ, όπου ήταν ιδιοκτήτης μιας μεγάλης εταιρίας φορτηγών, δεν σκεφτόταν τις επιχειρήσεις τροφίμων.

“Η πρώτη μου σκέψη ήταν να νοικιάζω μοτοσυκλέτες Χάρλεϊ”, είπε ο Στήβεν. “Μια και οδηγούσα τις Χάρλεϊ για πολλά χρόνια, ήταν κάτι για το οποίο γνώριζα αρκετά. Αλλά, σύντομα αντιλήφθηκα ότι απλά εδώ δεν θα προχωρούσε”.

Η πρώτη χρονιά ως κοινή επιχείρηση με το σούπερ μάρκετ Σίσσι, που είχε πολλά συνηθισμένα τουριστικά προϊόντα όπως κρητικό μέλι και μπαχαρικά, δεν ήταν υπερβολικά επιτυχημένη.

“Δούλευε καλά, αλλά σε τελική ανάλυση δεν ήταν αρκετό για δυο νοικοκυριά, αφού πληρώνονταν όλοι οι λογαριασμοί, το ΙΚΑ , και όλα αυτά”, είπε ο Στήβεν. “Επομένως, συμφωνήσαμε να κάνουμε μερικές αλλαγές, και πέρυσι προσθέσαμε μερικά Ολλανδικά προϊόντα, που αγοράσαμε από ντόπιους χονδρέμπορους, για να δοκιμάσουμε την αγορά”.