The KhroniclesThe Bilingual Community Newspaper |
|
'Η Δίγλωσση Τοπική Εφημερίδα ΣαςΤα Χρονικά |
||
| ISSUE NO. 50 | JUNE 2010 | WWW.KO-GO.GR | ||
|
The Khronicles on Facebook
The Khronicles A division of Ko-Go Επιχειρήσεις Box 332 Publisher: Sofia Klidi Editor: Lou Duro Associate Editors: Tony & Christine Bowes Web Editor John McLaren Sales: Maria Aretaki Contributors/ Renie Spykerman, Petra Karreman, Maria Daskalaki, John McLaren, Bob Bayes, Father Dimitris Mihouthis, Father Leonidas Hatzakis, Vasiliki Alexaki-Hronaki, Niki Yiamalaki, Nikolaos Papadakis, Spyros Hatzakis, Panagiota Giannopoulou, Evi Karvounaki, Maria Aretaki Translations: Ada Vamvoukaki Photographer: Sami Moudavaris Layout & Design: George Drakakis Printed By: G Detorakis
Holiday There! ![]() A New Facebook Page Sponsored by The Khronicles |
||||||||
|
Ώου!
Εδώ, η ιστορία του Γιώργου
Χαραλαμπάκη και της Ζάρα Κοσάνκε
καλπάζει προς μια διαφορετική
κατεύθυνση. Αλλά ας την ακούσουμε από του αλόγου...ε, εννοώ από το δικό τους
στόμα.
“Εργαζόμουν στη ρεσεψιόν ξενοδοχείου στη Χερσόνησο”, μας είπε ο Γιώργος.
“Αυτό ήταν πριν από επτά χρόνια περίπου, και, εκείνη την περίοδο, πράγματι
δεν ήμουν σίγουρος για το τι ήθελα να κάνω... με τι είδους επιχείρηση θα
ήθελα να ασχοληθώ. Έπειτα γνώρισα τη Ζάρα και εν συντομία, ερωτευτήκαμε και
της ζήτησα να μετακομίσει εδώ”.
Ήταν τότε
που η Ζάρα παραφράζοντας ενδεχομένως τα λόγια του Ριχάρδου του Τρίτου, είπε
στο Γιώργο ότι θα άφηνε το “βασίλειο” της στη Γερμανία και θα μετακόμιζε
στην Κρήτη αν μπορούσε να έχει ένα
άλογο . “Πάντα ήθελα να έχω ένα άλογο”, είπε η
Zara.
“Σαν μαθήτρια, δεν βγήκα έξω ποτέ για να διασκεδάσω με παιδιά της
ηλικίας μου. Φύλαγα τα χρήματα μου ώστε μετά τις σπουδές μου σαν γραφίστρια
θα μπορούσα να αγοράσω ένα άλογο”. Σύμφωνα
με το Γιώργο, ήταν μια προσφορά που δεν μπορούσε να αρνηθεί. “Εκείνη
την περίοδο δεν γνώριζα τίποτα από άλογα”, παραδέχτηκε. “Αλλά αν αυτό έφερνε
εδώ τη Ζάρα, τότε σίγουρα θα μάθαινα”. Μαζί περάσαμε μήνες κοιτάζοντας σε
ολόκληρη την Κρήτη για το κατάλληλο άλογο”. Μόλις η
Ζάρα απέκτησε το δικό της άλογο, και άρχισε να το εκπαιδεύει, ο Γιώργος
αποφάσισε ότι ήθελε κι αυτός ένα. Και, τότε γεννήθηκε η ιδέα για τον Ιππικό
Όμιλο Αρίων στη Χερσόνησο. “Βέβαια,
δεν μπορούσαμε, λόγω οικονομικών, να έχουμε πολλά άλογα, κι έτσι αγοράσαμε
μια όμορφη άμαξα και ξεκινήσαμε την επιχείρηση, στην αρχή κάνοντας διαδρομές
με το άλογο και την άμαξα στην παραλία. Και, από κει η επιχείρηση άρχισε να
επεκτείνεται”.
|
Πριν τρία
χρόνια αγόρασαν μια έκταση 4.300 τ.μ. στα Αγριανά και επισήμως ανοίξαμε τον
Ιππικό Όμιλο Αρίων προσφέροντας υπηρεσίες με την άμαξα και ιππασία. Τον
επόμενο χρόνο, άλλα 3.800 τ.μ. προστέθηκαν όταν αγόρασαν το γειτονικό τμήμα. Τώρα, η
επεκτεινόμενη επιχείρηση Αρίων αποτελείται από στάβλους, δυο χώρους
ιππασίας, ένα παιδότοπο και φάρμα ζώων και μια εξοχική ταβέρνα που
χαρακτηρίζεται από τα βιολογικά λαχανικά από το δικό της κήπο. Καθώς
επεκτάθηκε η επιχείρηση, επεκτάθηκε και ο ζωικός πληθυσμός. “Τώρα έχουμε
επτά άλογα, δυο πόνυ, τρία σκυλιά
Great
Danes,
δυο γάτες, δεκατρείς χελώνες, δυο Ινδικά χοιρίδια, έξι πρόβατα, δώδεκα
κατσίκες και επτά κουνέλια”, είπε η Ζάρα. “Και φιλοξενούμε επίσης τρία άλογα
τα οποία τα φροντίζουμε για τους ιδιοκτήτες τους”. Ενώ η
ιππασία και οι διαδρομές με την άμαξα καθώς και τα μαθήματα ιππασίας είναι ο
βασικός πόλος έλξης στον Ιππικό Όμιλο Αρίων, η ταβέρνα του, με την
παραδοσιακή κουζίνα, όπου η μητέρα του Γιώργου είναι η σέφ, έχει καθοριστεί
ως ένα από τα καλύτερα οικογενειακά εστιατόρια, παρέχοντας δίπλα ένα
ξυλόκτιστο παιδότοπο, κατασκευασμένο σε ένα στρώμα μαλακής άμμου για τα
παιδιά. “ Σίγουρα
έχουμε επεκταθεί σε σχέση με τον πρώτο καιρό περιηγήσεων με την άμαξα και
ενοικιάσεις, αν και αυτό το κομμάτι της επιχείρησης παραμένει ιδιαίτερα
δημοφιλές, ιδιαίτερα όταν οι άμαξες χρησιμοποιούνται για γάμους”, είπε η
Ζάρα.
“Προσθέτει ένα δραματικό στοιχείο στην όποια εκδήλωση. Και, οι περιηγήσεις
με την άμαξα μέσα στα παλιά παραδοσιακά χωριά είναι πάντα συναρπαστικές.
Και, φυσικά, οι περιηγήσεις με τα άλογα στο φαράγγι του Αποσελέμη ή κατά
μήκος της παραλίας είναι πάντα ευχάριστες, ακόμα κι αν πρέπει να κρατάμε
μερικές πλαστικές σακούλες για να μαζεύουμε τις ακαθαρσίες των αλόγων”. “Και”, πρόσθεσε γρήγορα ο Γιώργος “ αυτό είναι κάτι άλλο που δεν σκέφτηκα ότι θα έκανα ποτέ όταν πρωτογνωριστήκαμε πριν από επτά χρόνια!”. |
|
|
|
|
|
|
