ΞΗΡΑΝΣΗ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

Ο μήνας που διανύουμε είναι ο πιο παραγωγικός του χρόνου. Αυτή την εποχή αρχίζουμε να γευόμαστε τον κόπο που κάναμε από τον Μάρτιο και μετά. Όμως, δημιουργείται ένα πρόβλημα που καλό θα είναι να μπορούμε να το λύσουμε. Τι θα κάνουμε τα παραπάνω λαχανικά; Καλό είναι να τα δίνουμε, αλλά και πάλι πόσα;

Γι’ αυτό προτείνω να γίνεται η κατάψυξη ορισμένων. Ωστόσο, και η ξήρανση είναι επίσης μια πολύ παλιά μέθοδος για τη συντήρηση των τροφίμων καθώς συντηρεί τα τρόφιμα με την αφαίρεση αρκετής υγρασίας, προκειμένου να σταματήσει την αλλοίωση και αποσύνθεση τους. Η περιεκτικότητα των καλών αποξηραμένων λαχανικών ποικίλει από 5% έως 25%, αναλόγως τα λαχανικά. Η επιτυχία στην ξήρανση εξαρτάται από την επαρκή θερμότητα, τον ξηρό αέρα και την κυκλοφορία του αέρα. Το μυστικό για να έχουμε επιτυχή ξήρανση, είναι να αφαιρεθεί η υγρασία όσο το δυνατό γρηγορότερα, σε μια θερμοκρασία που δεν θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στη γεύση και στο χρώμα των λαχανικών. Η ξήρανση όπως και όλες οι μέθοδοι συντήρησης, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια μερικών θρεπτικών ουσιών. Οι θρεπτικές αλλαγές που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ξήρανσης, περιλαμβάνουν: 1) Θερμίδες: δεν αλλάζουν, απλά συγκεντρώνονται σε μικρότερη μάζα, 2) Ίνες: καμία αλλαγή, 3) Βιταμίνη Α: διατηρείται καλά υπό ελεγχόμενες μεθόδους θέρμανσης, 4) Βιταμίνη C: καταστρέφεται εντελώς, 5) Οι βιταμίνες B1, B2, B3: μικρή απώλεια. Επίσης τα μεταλλικά στοιχεία δεν αλλοιώνονται. Τέλος, το καλύτερο στάδιο για ξήρανση των λαχανικών, είναι όταν φτάσουν στην ωρίμανση.