Ένας Καλύτερος Κόσμος

Μπήκα στο διαδίκτυο αυτές τις ημέρες για να μάθω τι συμβαίνει στη χώρα μου, πέρα από την πολυσυζητημένη οικονομική κρίση (που τουλάχιστον αυτές τις μέρες των διακοπών ας σταματήσουμε να πιπιλίζουμε αυτήν την καραμέλα!), αν όντως υπάρχει και κάτι άλλο ενδιαφέρον που προβάλλουν τα ΜΜΕ. Και κάπου κρυμμένα ανάμεσα στα τεράστια και αμέτρητα άρθρα περί οικονομικής κρίσης, ανακάλυψα ορισμένα που μιλούσαν για το περιβάλλον. Τίτλοι όπως: “Ορατός ο Κίνδυνος Λειψυδρίας”, “Ωκεανός από Σκουπίδια”, “Τριπλασιάζεται ο Κίνδυνος για Παράκτιες Πλημμύρες ως το 2070”, “Έκρηξη Ρύπων στην Πόλη μας”, “Άνοδος Θερμοκρασίας: Σοβαρός Κίνδυνος Ερημοποίησης της Χώρας” και “Ακραίες Καιρικές Συνθήκες” με έβαλαν σε σκέψεις. Το γεγονός πως τα περισσότερα από τα παραπάνω άρθρα αφορούσαν μόνο τη χώρα μας, με προβλημάτισε αρκετά και αναρωτήθηκα τι κάνουμε εμείς οι Έλληνες, που έχουμε τόσα όμορφα μέρη, για να τα προστατεύσουμε; Κι αφού ως τώρα η συμπεριφορά μας είναι τόσο εγωιστική, τι κάνουμε, λοιπόν, για να προστατεύσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς; Ας μην ξεχνάμε πως η φύση μας εκδικείται, και μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο αυτό μας γίνεται περισσότερο αντιληπτό. Κι έπειτα, αναρωτήθηκα, τι κάνω εγώ η ίδια για να προστατεύσω το περιβάλλον; Τι κάνω για να αποκτήσω οικολογική συνείδηση; Και ακόμα, τι προσπάθειες κάνω να αφυπνίσω τους γύρω μου; Μπροστά σε αυτά που χρειάζονται, οι προσπάθειες μου είναι μηδαμινές.

Ωστόσο, πολλοί αναρωτιούνται τι φταίει, τι λείπει σε εμάς τους Έλληνες και πλησιάζουμε σε περιβαλλοντικό τέλμα. Αυτό που λείπει για άλλη μια φορά, είναι η παιδεία. Και αυτός είναι ο βασικός παράγοντας που η χώρα μας υστερεί. Τα παιδιά στο σχολείο δεν μαθαίνουν να σέβονται και να αγαπούν τη φύση, με το σωστό τρόπο ή δεν αφιερώνουν τις ώρες που θα έπρεπε για να το διδαχθούν, εφ’ όσον το Υπουργείο Παιδείας κρίνει χρησιμότερο να τα φορτώνει ορισμένες φορές με ανούσιες γνώσεις. Δεν είναι, όμως, μόνο το σχολείο που ευθύνεται για αυτό, αλλά και η ίδια η οικογένεια που πολλές φορές δίνει το κακό παράδειγμα στα παιδιά σε θέματα περιβάλλοντος.

Παρ’ όλα αυτά, σε καμία περίπτωση δεν εννοώ πως αν προσπαθήσω εγώ να κάνω ανακύκλωση, για παράδειγμα, και κάποιος άλλος μαζί μου, θα καλυτερέψουν τα πράγματα. Όμως, αν προσπαθήσω εγώ, κι εσύ, κι εσύ, κι εκείνος και όλοι μαζί, τότε σίγουρα θα καταφέρουμε πολλά. Και πόσο μάλλον, εμείς οι έφηβοι, που με τα όνειρα και τις ελπίδες μας βάζουμε λιθαράκια για το μεγάλο οικοδόμημα του “Καλύτερου Αύριο”…

Η Γη καλεί SOS και ας μην την αγνοήσουμε!