Ωρέ, πού πάμε, ρε;

Τον προηγούμενο μήνα, είχα αναφερθεί στις περιβαλλοντικές αλλαγές και στη μόλυνση της φύσης, καθώς επίσης και στο γεγονός πως η φύση, μάς εκδικείται. Μεγάλη και τρανή απόδειξη τα γεγονότα που συμβαίνουν προσφάτως στον κόσμο, θλιβερές εικόνες και συμβάντα που με έχουν συγκλονίσει βαθιά. Δεν είχα σκοπό να αναφερθώ και αυτό το μήνα στο ίδιο θέμα, όμως η τραγικότητα του με έχει “ταρακουνήσει” πολύ.

Στη Ρωσία, το νέφος από τις πυρκαγιές που ξέσπασαν εξαιτίας του συνεχιζόμενου καύσωνα, έχει καλύψει τη Μόσχα και έχει δημιουργήσει πολύ σοβαρά προβλήματα στους κατοίκους. Οι υψηλές θερμοκρασίες πλήττουν τις σοδειές των Ρώσων, βασική πηγή εσόδων της χώρας, και δυστυχώς δεν προβλέπεται καμία υποχώρηση του φαινομένου. Όπως λέγεται, θα χρειαστούν 300 χρόνια για να αποκατασταθούν οι δασικές περιοχές οι οποίες έχουν καεί.

Στο Πακιστάν, οι πληγέντες από τις πλημμύρες έχουν ξεπεράσει το 14.000.000, ενώ πολλές περιοχές παραμένουν αποκλεισμένες. Δεν υπάρχει συνολική εικόνα της κατάστασης, καθώς αρκετές περιοχές έχουν αποκοπεί εντελώς και τα μέσα επικοινωνίας υπολειτουργούν. Άσχημη είναι η κατάσταση και στο γειτονικό Αφγανιστάν, καθώς από τις πλημμύρες και τις κατολισθήσεις στα ανατολικά της χώρας έχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 65 άνθρωποι και πολλές χιλιάδες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.

Στην Ισπανία και την Πορτογαλία, πολλές περιοχές μαίνονται και οι κάτοικοι και το οικοσύστημα θέτονται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Φέτος έχουν καεί εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα βλάστησης. Στην Ισπανία συγκεκριμένα, δύο πυρκαγιές έκαψαν πάνω από 13.000 στρέμματα δάσους! Υπολογίζεται πως οι πυρκαγιές συνολικά έκαψαν 750.000 στρέμματα. Στην Πορτογαλία, περισσότερες από 30 μεγάλες πυρκαγιές κατέστρεψαν ως τις 15 Αυγούστου, πάνω από 90.000 στρέμματα βλάστησης.

Στην Κίνα, οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 1.200 από τις κατολισθήσεις στο Γκανσού. Εν τω μεταξύ, υπάρχουν φόβοι για ξέσπασμα νέων ασθενειών εξαιτίας του μολυσμένου νερού και για νέες βροχοπτώσεις και καταστροφές. Επιπλέον, στην Ινδία μεγάλες πλημμύρες σημειώθηκαν λόγω των συνεχών και ισχυρών βροχοπτώσεων…

Τα παραπάνω ήταν η επικαιρότητα στα μέσα Αυγούστου. Προβληματίστηκε άραγε κανείς μετά από τα γεγονότα αυτά; Ή τα διαβάσαμε όλοι αδιάφορα στους τίτλους των ειδήσεων; Ελπίζω να μη συνέβη κάτι χειρότερο, ως τώρα που διαβάζετε το άρθρο. Τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί άλλωστε;

Τα γεγονότα αυτά σε συνδυασμό με το ότι είδα τυχαία έναν οδηγό ΙΧ να πετάει από το παράθυρο του αδιάφορος ένα άδειο μπουκαλάκι νερού στο δρόμο, πράγμα που κάλλιστα θα μπορούσε να προκαλέσει ατύχημα αυτοκινητιστικό αλλά και… “περιβαλλοντικό”, με κάνουν να θυμάμαι και να επαναλαμβάνω την ατάκα του Βασίλη Αυλωνίτη από το “Η Ωραία Των Αθηνών”: “Ωρέ, πού πάμε, ρε; Πού πάμε;”