Από πολύ μικρή ηλικία, η Βάλια Σμυρνάκη είχε μια αρκετά καλή ιδέα για την καριέρα που θα ακολουθούσε.

“Ανέκαθεν ήμουν καλή μαθήτρια και οι γονείς μου ήθελαν να γίνω γιατρός”, θυμάται. “Συγχρόνως, είχα μια ιδιαίτερη προτίμηση στην Αγγλική γλώσσα, και, όταν ήμουν έφηβη, ήθελα να διαβάζω μόνο Αγγλικά βιβλία, να ακούω ξένη μουσική και να βλέπω αγγλόφωνες ταινίες. Ακόμα και στο σούπερ μάρκετ όταν πήγαινα, κοίταζα να δω αν οι ταμπελίτσες των προϊόντων έγραφαν UK”, πρόσθεσε με χαμόγελο.

Η συμπάθεια για την Αγγλική γλώσσα μεταφέρθηκε στο πέρας των χρόνων, και σήμερα η κ. Σμυρνάκη είναι μια δυναμική καθηγήτρια Αγγλικών διευθύνοντας 2 κέντρα ξένων γλωσσών, το ένα στις Γούρνες και το άλλο στην Τύλισσο.

Με καταγωγή από το Ηράκλειο, και φυσικά, σαν “καλή” κόρη, η Βάλια προσπάθησε να κάνει το χατίρι των γονιών της και τελικά πέρασε στην ιατρική σχολή. Ωστόσο, η ιατρική δεν εξέφραζε αυτό που ήταν και έτσι δεν ακολούθησε τις σπουδές.

“Εξαιτίας της αγάπης μου για τα αγγλικά, αποφάσισα να φύγω στην Αγγλία”, θυμάται.

“Διάβαζα για να πάρω το Proficiency ενώ εργαζόμουν σε εργαστήριο κεραμικής όπου ζωγράφιζα σε κεραμικά με σκοπό να βγάλω κάποια χρήματα για τις μελλοντικές σπουδές μου στο εξωτερικό”.

Η Βάλια σπούδασε Αγγλική φιλολογία στο Μπέρμινγκχαμ και, το 1997 επέστρεψε στην πατρίδα της.

“Στην αρχή εργάστηκα σαν καθηγήτρια αγγλικών σε φροντιστήριο στο Ηράκλειο και ταυτόχρονα αναζητούσα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα, οπότε και έβαλα αγγελία στην εφημερίδα”, είπε. “Σύντομα είχα τους πρώτους μου μαθητές από την Τύλισσο, και πηγαίνοντας εκεί αλλά και βλέποντας την θετική ανταπόκριση των μαθητών, αποφάσισα να αφήσω την πόλη και να ανοίξω ένα κέντρο ξένων γλωσσών εκεί το 2003”.

Η επαγγελματική της πορεία ήταν ανοδική και το 2006 αποφάσισε να ανοίξει άλλο ένα κέντρο ξένων γλωσσών στις Γούρνες, για να είναι και πιο κοντά στον τόπο διαμονής της.

“Είναι πολύ δύσκολο να διευθύνεις δυο κέντρα ξένων γλωσσών, ωστόσο όταν αγαπάς αυτό που κάνεις είναι πιο εύκολα τα πράγματα”, παραδέχτηκε, σημειώνοντας ότι οφείλεται στην επικοινωνία της με τα παιδιά...”η αφέλεια και το χαρωπό ύφος τους “...που κάνει την εργασία της τόσο ευχάριστη.